1.
Η ομιλία για τον μεγάλο άνθρωπο
377.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον Ευλογημένο:
«'Μεγάλος άνθρωπος, μεγάλος άνθρωπος', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Σε ποιο βαθμό, σεβάσμιε κύριε, κάποιος είναι μεγάλος άνθρωπος;»
«Επειδή έχει απελευθερωμένο νου, Σαριπούττα, λέω 'μεγάλος άνθρωπος'.
Επειδή δεν έχει απελευθερωμένο νου, λέω 'όχι μεγάλος άνθρωπος'.»
«Και πώς, Σαριπούττα, έχει κάποιος απελευθερωμένο νου; Εδώ, Σαριπούττα, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, η συνείδηση απαλλάσσεται από το πάθος, απελευθερώνεται από τις νοητικές διαφθορές μέσω της μη προσκόλλησης. Στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τα νοητικά φαινόμενα στα νοητικά φαινόμενα, η συνείδηση απαλλάσσεται από το πάθος, απελευθερώνεται από τις νοητικές διαφθορές μέσω της μη προσκόλλησης. Έτσι λοιπόν, Σαριπούττα, έχει κάποιος απελευθερωμένο νου. Επειδή έχει απελευθερωμένο νου, Σαριπούττα, λέω 'μεγάλος άνθρωπος'. Επειδή δεν έχει απελευθερωμένο νου, λέω 'όχι μεγάλος άνθρωπος'.» Πρώτο.