4.
Η ομιλία για το θαύμα του Μαχάκα
346.
Κάποτε πολλοί πρεσβύτεροι μοναχοί διέμεναν στη Ματσικασάντα, στο άλσος Αμπατάκα.
Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα πήγε εκεί όπου ήταν οι πρεσβύτεροι μοναχοί·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στους πρεσβύτερους μοναχούς και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο οικοδεσπότης Τσίττα είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς:
«Ας αποδεχθούν οι πρεσβύτεροι, σεβάσμιοι κύριοι, το αυριανό γεύμα από μένα στο βουστάσιο».
Οι πρεσβύτεροι μοναχοί αποδέχθηκαν με σιωπή.
Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα, γνωρίζοντας τη συναίνεση των πρεσβύτερων μοναχών, σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στους πρεσβύτερους μοναχούς, τους περιήλθε κρατώντας τους στα δεξιά του και έφυγε.
Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, ντύθηκαν το πρωί και παίρνοντας το κύπελλο και τους χιτώνες τους, πήγαν στο βουστάσιο του οικοδεσπότη Τσίττα·
αφού πλησίασαν, κάθισαν στο προετοιμασμένο κάθισμα.
Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα ιδιοχείρως ικανοποίησε και περιποιήθηκε τους πρεσβύτερους μοναχούς με εξαίσιο ρυζόγαλο με βουτυρέλαιο. Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί, αφού τελείωσαν να τρώνε, με τα χέρια απομακρυσμένα από τα κύπελλα, σηκώθηκαν από τη θέση τους και έφυγαν. Και ο οικοδεσπότης Τσίττα, αφού είπε «μοιράστε ό,τι απομένει», ακολούθησε τους πρεσβύτερους μοναχούς από κοντά. Εκείνη την περίοδο ήταν ζέστη, καυτή· και εκείνοι οι πρεσβύτεροι μοναχοί περπατούσαν με σώμα που, θα έλεγε κανείς, λιώνει, όπως αυτοί που έχουν τελειώσει να τρώνε.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Μαχάκα ήταν ο πιο νέος σε εκείνη την κοινότητα μοναχών. Τότε ο σεβάσμιος Μαχάκα είπε στον σεβάσμιο πρεσβύτερο: «Καλό θα ήταν, σεβάσμιε πρεσβύτερε, αν φυσούσε δροσερός άνεμος, και υπήρχε συγκέντρωση νεφών, και ο ουρανός έσταζε σταγόνα σταγόνα».
«Καλό θα ήταν, φίλε Μαχάκα, αν φυσούσε δροσερός άνεμος, και υπήρχε συγκέντρωση νεφών, και ο ουρανός έσταζε σταγόνα σταγόνα». Τότε ο σεβάσμιος Μαχάκα εκτέλεσε τέτοια επίδειξη υπερφυσικών δυνάμεων ώστε φύσηξε δροσερός άνεμος, και υπήρχε συγκέντρωση νεφών, και ο ουρανός έσταξε σταγόνα σταγόνα. Τότε στον οικοδεσπότη Τσίττα ήρθε αυτή η σκέψη: «Αυτός που είναι ο πιο νέος μοναχός σε αυτή την κοινότητα μοναχών, αυτός έχει τέτοια δύναμη υπερφυσικών ικανοτήτων». Τότε ο σεβάσμιος Μαχάκα, αφού έφτασε στο μοναστήρι, είπε στον σεβάσμιο πρεσβύτερο: «Αρκεί αυτό, σεβάσμιε πρεσβύτερε;» «Αρκεί αυτό, φίλε Μαχάκα! Έχει γίνει αυτό, φίλε Μαχάκα! Έχει τιμηθεί αρκετά, φίλε Μαχάκα!» Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί πήγαν ο καθένας στο κατάλυμά του. Και ο σεβάσμιος Μαχάκα πήγε στο δικό του κατάλυμα.
Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Μαχάκα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Μαχάκα και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο οικοδεσπότης Τσίττα είπε στον σεβάσμιο Μαχάκα: «Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου δείξει ο κύριος Μαχάκα ένα θαύμα υπερφυσικής δύναμης, ένα υπερανθρώπινο επίτευγμα». «Τότε λοιπόν εσύ, οικοδεσπότη, αφού απλώσεις τον άνω χιτώνα στη βεράντα, σκόρπισε μια δεσμίδα χόρτου». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο οικοδεσπότης Τσίττα στον σεβάσμιο Μαχάκα και αφού άπλωσε τον άνω χιτώνα στη βεράντα, σκόρπισε μια δεσμίδα χόρτου. Τότε ο σεβάσμιος Μαχάκα, αφού μπήκε στο κατάλυμα και έκλεισε τον σύρτη της πόρτας, εκτέλεσε τέτοια επίδειξη υπερφυσικών δυνάμεων ώστε φλόγα βγήκε από την κλειδαρότρυπα και από τη σχισμή του σύρτη και έκαψε τα χόρτα, αλλά δεν έκαψε τον άνω χιτώνα. Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα, αφού τίναξε τον άνω χιτώνα, ταραγμένος, με τις τρίχες του ανασηκωμένες, στάθηκε στο πλάι. Τότε ο σεβάσμιος Μαχάκα, αφού βγήκε από το κατάλυμα, είπε στον οικοδεσπότη Τσίττα: «Αρκεί αυτό, οικοδεσπότη;»
«Αρκεί αυτό, σεβάσμιε κύριε Μαχάκα! Έχει γίνει αυτό, σεβάσμιε κύριε Μαχάκα! Έχει τιμηθεί αρκετά, σεβάσμιε κύριε Μαχάκα! Ας ευχαριστηθεί, σεβάσμιε κύριε, ο κύριος Μαχάκα στη Ματσικασάντα. Γοητευτικό είναι το άλσος Αμπατάκα. Εγώ θα φροντίσω για τον κύριο Μαχάκα τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς». «Αυτό που λες είναι καλό, οικοδεσπότη». Τότε ο σεβάσμιος Μαχάκα, αφού τακτοποίησε το κατάλυμά του, πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του και αναχώρησε από τη Ματσικασάντα. Αφού αναχώρησε από τη Ματσικασάντα, έτσι αναχωρημένος έμεινε· δεν επέστρεψε ξανά. Τέταρτο.