4.
Η ομιλία για τον Μαχάτσούντα
46.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο σεβάσμιος Μαχάτσουντα διέμενε στους Τσέτι, στη Σαγιαντζάτια.
Εκεί ο σεβάσμιος Μαχάτσουντα απευθύνθηκε στους μοναχούς -
«Φίλοι μοναχοί».
«Φίλε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον σεβάσμιο Μαχάτσουντα.
Ο σεβάσμιος Μαχάτσουντα είπε αυτό -
«Εδώ, φίλοι, οι μοναχοί που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία υποτιμούν τους διαλογιστές μοναχούς - 'Αυτοί όμως λέγοντας είμαστε διαλογιστές, είμαστε διαλογιστές, σκέφτονται, σκέφτονται βαθιά, σκέφτονται συνεχώς, σκέφτονται ακατάπαυστα. Τι σκέφτονται αυτοί, για ποιο λόγο σκέφτονται αυτοί, πώς σκέφτονται αυτοί;' Εκεί ούτε οι μοναχοί που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία αποκτούν πίστη, ούτε οι διαλογιστές μοναχοί αποκτούν πίστη, και δεν ασκούνται για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων.
«Εδώ λοιπόν, φίλοι, οι διαλογιστές μοναχοί υποτιμούν τους μοναχούς που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία - 'Αυτοί όμως λέγοντας είμαστε αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία, είμαστε αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία, είναι ανήσυχοι, αλαζονικοί, επιπόλαιοι, με σκληρά λόγια, με ασυγκράτητη ομιλία, επιλήσμονες, χωρίς πλήρη επίγνωση, μη αυτοσυγκεντρωμένοι, με περιπλανώμενο νου, με ασυγκράτητες ικανότητες. Τι είναι αυτοί οι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία, για ποιο λόγο είναι αυτοί αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία, πώς είναι αυτοί αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία;' Εκεί ούτε οι διαλογιστές μοναχοί αποκτούν πίστη, ούτε οι μοναχοί που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία αποκτούν πίστη, και δεν ασκούνται για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων.
«Εδώ λοιπόν, φίλοι, οι μοναχοί που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία επαινούν μόνο τους μοναχούς που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία, δεν επαινούν τους διαλογιστές μοναχούς. Εκεί ούτε οι μοναχοί που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία αποκτούν πίστη, ούτε οι διαλογιστές μοναχοί αποκτούν πίστη, και δεν ασκούνται για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων.
«Εδώ λοιπόν, φίλοι, οι διαλογιστές μοναχοί επαινούν μόνο τους διαλογιστές μοναχούς, δεν επαινούν τους μοναχούς που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία. Εκεί ούτε οι διαλογιστές μοναχοί αποκτούν πίστη, ούτε οι μοναχοί που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία αποκτούν πίστη, και δεν ασκούνται για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων.
«Γι' αυτό, φίλοι, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Όντας αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία θα επαινούμε τους διαλογιστές μοναχούς'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, φίλοι. Για ποιο λόγο; Θαυμαστά είναι πράγματι αυτά τα άτομα, φίλοι, δυσεύρετα στον κόσμο, αυτοί που έχοντας αγγίξει το αθάνατο στοιχείο με το σώμα διαμένουν. Γι' αυτό, φίλοι, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Όντας διαλογιστές θα επαινούμε τους μοναχούς που είναι αφοσιωμένοι στη Διδασκαλία'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, φίλοι. Για ποιο λόγο; Θαυμαστά είναι πράγματι αυτά τα άτομα, φίλοι, δυσεύρετα στον κόσμο, αυτοί που βλέπουν το βαθύ νοηματικό εδάφιο διαπερνώντας με τη σοφία». Τέταρτο.