2.
Η ομιλία για την κορυφή
12.
«Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι οι δυνάμεις του ασκούμενου.
Ποια πέντε;
Η δύναμη της πίστης, η δύναμη της ντροπής, η δύναμη του ηθικού φόβου, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη της σοφίας -
αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δυνάμεις του ασκούμενου.
Αυτών λοιπόν, μοναχοί, των πέντε δυνάμεων του ασκούμενου αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η δύναμη της σοφίας.
«Όπως, μοναχοί, ενός θολωτού δωματίου αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η κορυφή. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, αυτών των πέντε δυνάμεων του ασκούμενου αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η δύναμη της σοφίας.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Θα είμαστε προικισμένοι με τη δύναμη της πίστης, τη δύναμη του ασκούμενου· με τη δύναμη της ντροπής... με τη δύναμη του ηθικού φόβου... με τη δύναμη της ενεργητικότητας... θα είμαστε προικισμένοι με τη δύναμη της σοφίας, τη δύναμη του ασκούμενου'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Δεύτερο.