9.
Η ομιλία για τον Κοσάλα
49.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Τότε κάποιος άνθρωπος πλησίασε τον βασιλιά Πασενάντι της Κοσάλα· αφού πλησίασε, ανέφερε ψιθυριστά στο αυτί του βασιλιά Πασενάντι της Κοσάλα: «Η βασίλισσα Μάλλικα, Μεγαλειότατε, πέθανε». Όταν αυτό ειπώθηκε, ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα κάθισε δυστυχισμένος, καταθλιμμένος, με σκυμμένους ώμους, με το κεφάλι κάτω, σκεπτόμενος βαθιά, χωρίς οξυδέρκεια.
Τότε ο Ευλογημένος, γνωρίζοντας ότι ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα ήταν δυστυχισμένος, καταθλιμμένος, με σκυμμένους ώμους, με το κεφάλι κάτω, σκεπτόμενος βαθιά, χωρίς οξυδέρκεια, είπε στον βασιλιά Πασενάντι της Κοσάλα: «Αυτές οι πέντε, μεγάλε βασιλιά, είναι αδύνατες καταστάσεις από οποιονδήποτε ασκητή ή βραχμάνο ή θεό ή Μάρα ή Βράχμα ή οποιονδήποτε στον κόσμο. Ποια πέντε; 'Αυτό που είναι υποκείμενο στο γήρας ας μη γεράσει' - αυτή είναι αδύνατη κατάσταση... κ.λπ... Με τη θλίψη και τον θρήνο... κ.λπ... η πράξη είναι σταθερή, τι μπορώ να κάνω τώρα;» Ένατη.