6.
Η ομιλία για τον Κοκάνουντα
96.
Κάποτε ο σεβάσμιος Άναντα διέμενε στη Ρατζάγκαχα, στο μοναστήρι Ταπόντα.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, κοντά στο χάραμα της αυγής σηκώθηκε και πήγε στο Ταπόντα για να δροσίσει τα μέλη του.
Αφού δρόσισε τα μέλη του στο Ταπόντα και βγήκε, στάθηκε με έναν μόνο χιτώνα στεγνώνοντας τα μέλη του.
Και ο περιπλανώμενος ασκητής Κοκανούντα, κοντά στο χάραμα της αυγής σηκώθηκε και πήγε στο Ταπόντα για να δροσίσει τα μέλη του.
Ο περιπλανώμενος ασκητής Κοκανούντα είδε τον σεβάσμιο Άναντα να έρχεται από μακριά. Αφού τους είδε, είπε στον σεβάσμιο Άναντα: «Ποιος είσαι εδώ, φίλε;» «Εγώ, φίλε, είμαι μοναχός».
«Ποιων μοναχών, φίλε;» «Των ασκητών, φίλε, μαθητών του υιού των Σάκυα».
«Θα θέλαμε να ρωτήσουμε τον σεβάσμιο για ένα συγκεκριμένο θέμα, αν ο σεβάσμιος δώσει την άδεια να απαντήσει στην ερώτηση». «Ρώτα, φίλε, αφού ακούσω θα καταλάβουμε».
«Τι λοιπόν, αγαπητέ, 'ο κόσμος είναι αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο' - έχεις αυτήν την άποψη;» «Όχι, φίλε, δεν έχω αυτήν την άποψη - 'ο κόσμος είναι αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο'».
«Τι όμως, αγαπητέ, 'ο κόσμος είναι μη-αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο' - έχεις αυτήν την άποψη;» «Όχι, φίλε, δεν έχω αυτήν την άποψη - 'ο κόσμος είναι μη-αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο'».
«Τι λοιπόν, αγαπητέ, ο κόσμος είναι πεπερασμένος... κ.λπ... ο κόσμος είναι άπειρος... η ψυχή είναι το ίδιο με το σώμα... η ψυχή είναι κάτι άλλο και το σώμα κάτι άλλο... ο Τατχάγκατα υπάρχει μετά το θάνατο... ο Τατχάγκατα δεν υπάρχει μετά το θάνατο... ο Τατχάγκατα και υπάρχει και δεν υπάρχει μετά το θάνατο... ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο - έχεις αυτήν την άποψη;» «Όχι, φίλε, δεν έχω αυτήν την άποψη - 'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο'».
«Τότε λοιπόν ο αξιότιμος δεν γνωρίζει, δεν βλέπει;» «Δεν είναι ότι εγώ, φίλε, δεν γνωρίζω, δεν βλέπω. Γνωρίζω, φίλε, βλέπω».
«'Τι λοιπόν, αγαπητέ, ο κόσμος είναι αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο' - έχεις αυτήν την άποψη;» - έτσι ερωτηθείς - 'δεν έχω εγώ, φίλε, αυτήν την άποψη - ο κόσμος είναι αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο'.
«'Τι όμως, αγαπητέ, ο κόσμος είναι μη-αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο' - έχεις αυτήν την άποψη;» - έτσι ερωτηθείς - 'δεν έχω εγώ, φίλε, αυτήν την άποψη - ο κόσμος είναι μη-αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο'.
«Τι λοιπόν, αγαπητέ, ο κόσμος είναι πεπερασμένος... κ.λπ... ο κόσμος είναι άπειρος... η ψυχή είναι το ίδιο με το σώμα... η ψυχή είναι κάτι άλλο και το σώμα κάτι άλλο... ο Τατχάγκατα υπάρχει μετά το θάνατο... ο Τατχάγκατα δεν υπάρχει μετά το θάνατο... ο Τατχάγκατα και υπάρχει και δεν υπάρχει μετά το θάνατο... ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο - έχεις αυτήν την άποψη;» - έτσι ερωτηθείς - 'δεν έχω εγώ, φίλε, αυτήν την άποψη - ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο'.
«'Τότε λοιπόν ο αξιότιμος δεν γνωρίζει, δεν βλέπει' - έτσι ερωτηθείς - 'δεν είναι ότι εγώ, φίλε, δεν γνωρίζω, δεν βλέπω. Γνωρίζω, φίλε, βλέπω' λες. Πώς λοιπόν, φίλε, πρέπει να κατανοηθεί το νόημα αυτών που ειπώθηκαν;»
«'Ο κόσμος είναι αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο', φίλε, αυτή είναι λανθασμένη άποψη. 'Ο κόσμος είναι μη-αιώνιος, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο', φίλε, αυτή είναι λανθασμένη άποψη. Ο κόσμος είναι πεπερασμένος... κ.λπ... ο κόσμος είναι άπειρος... η ψυχή είναι το ίδιο με το σώμα... η ψυχή είναι κάτι άλλο και το σώμα κάτι άλλο... ο Τατχάγκατα υπάρχει μετά το θάνατο... ο Τατχάγκατα δεν υπάρχει μετά το θάνατο... ο Τατχάγκατα και υπάρχει και δεν υπάρχει μετά το θάνατο... 'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο, μόνο αυτό είναι αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι μάταιο', φίλε, αυτή είναι λανθασμένη άποψη.
«Όσο εκτείνεται η άποψη, φίλε, όσο εκτείνεται η τοποθέτηση για απόψεις, ο καθορισμός για απόψεις, η προδιάθεση για απόψεις, η προέλευση των απόψεων, η εκρίζωση των απόψεων, αυτό εγώ γνωρίζω, αυτό εγώ βλέπω. Αυτό εγώ γνωρίζοντας, αυτό εγώ βλέποντας, γιατί να πω - 'δεν γνωρίζω, δεν βλέπω'; Γνωρίζω, φίλε, βλέπω».
«Ποιο είναι το όνομα του σεβασμίου, και πώς οι σύντροφοι στην άγια ζωή γνωρίζουν τον σεβάσμιο;» «'Άναντα' είναι το όνομά μου, φίλε. Και 'Άναντα' με γνωρίζουν οι σύντροφοι στην άγια ζωή». «Συζητώντας λοιπόν πράγματι, αγαπητέ, με έναν μεγάλο δάσκαλο, δεν γνωρίζαμε - 'ο σεβάσμιος Άναντα'. Αν πράγματι γνωρίζαμε - 'αυτός είναι ο σεβάσμιος Άναντα', ούτε τόσα δεν θα μας ερχόταν να πούμε. Ας με συγχωρήσει ο σεβάσμιος Άναντα». Έκτο.