4.
Η ομιλία με την παρομοίωση του γαλακτοφόρου δέντρου
231.
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι, όποια λαγνεία αυτή υπάρχει, όποιο μίσος αυτό υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, σε αυτόν ακόμη κι αν ασήμαντες υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι έρχονται στο πεδίο αίσθησης του ματιού, κατακλύζουν τη συνείδησή του·
τι να πει κανείς για τις υπερβολικές!
Για ποιο λόγο;
Όποια, μοναχοί, λαγνεία, αυτή υπάρχει, όποιο μίσος αυτό υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις γεύσεις αντιληπτές με τη γλώσσα, όποια λαγνεία αυτή υπάρχει... κ.λπ...
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τα νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, όποια λαγνεία αυτή υπάρχει, όποιο μίσος αυτό υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, σε αυτόν ακόμη κι αν ασήμαντα νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου έρχονται στο πεδίο αίσθησης του νου, κατακλύζουν τη συνείδησή του· τι να πει κανείς για τις υπερβολικές! Για ποιο λόγο; Όποια, μοναχοί, λαγνεία, αυτή υπάρχει, όποιο μίσος αυτό υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί.
«Όπως, μοναχοί, ένα γαλακτοφόρο δέντρο, μια ιερή συκιά ή ένα μπανιάν ή μια συκιά με κυματιστά φύλλα ή μια αγριοσυκιά, νεαρό, τρυφερό, νεογέννητο. Αυτό αν ένας άνθρωπος το χτυπούσε με κοφτερό τσεκούρι από οποιαδήποτε πλευρά, θα έβγαινε γάλα;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Για ποιο λόγο;» «Διότι, σεβάσμιε κύριε, το γάλα αυτό υπάρχει».
«Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, οποιουδήποτε μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι, όποια λαγνεία αυτή υπάρχει, όποιο μίσος αυτό υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, σε αυτόν ακόμη κι αν ασήμαντες υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι έρχονται στο πεδίο αίσθησης του ματιού, κατακλύζουν τη συνείδησή του· τι να πει κανείς για τις υπερβολικές! Για ποιο λόγο; Όποια, μοναχοί, λαγνεία αυτή υπάρχει, όποιο μίσος αυτό υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις γεύσεις αντιληπτές με τη γλώσσα, όποια λαγνεία αυτή υπάρχει... κ.λπ...
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τα νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, όποια λαγνεία αυτή υπάρχει, όποιο μίσος αυτό υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, σε αυτόν ακόμη κι αν ασήμαντα νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου έρχονται στο πεδίο αίσθησης του νου, κατακλύζουν τη συνείδησή του· τι να πει κανείς για τις υπερβολικές! Για ποιο λόγο; Όποια, μοναχοί, λαγνεία αυτή υπάρχει, όποιο μίσος αυτό υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό δεν έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή δεν έχει εγκαταλειφθεί.
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι, όποια λαγνεία αυτή δεν υπάρχει, όποιο μίσος αυτό δεν υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή δεν υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή έχει εγκαταλειφθεί, σε αυτόν ακόμη κι αν υπερβολικές υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι έρχονται στο πεδίο αίσθησης του ματιού, δεν κατακλύζουν τη συνείδησή του· τι να πει κανείς για τις ασήμαντες! Για ποιο λόγο; Όποια, μοναχοί, λαγνεία αυτή δεν υπάρχει, όποιο μίσος αυτό δεν υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή δεν υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή έχει εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις γεύσεις αντιληπτές με τη γλώσσα... κ.λπ... σχετικά με τα νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, όποια λαγνεία αυτή δεν υπάρχει, όποιο μίσος αυτό δεν υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή δεν υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή έχει εγκαταλειφθεί, σε αυτόν ακόμη κι αν υπερβολικά νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου έρχονται στο πεδίο αίσθησης του νου, δεν κατακλύζουν τη συνείδησή του· τι να πει κανείς για τις ασήμαντες! Για ποιο λόγο; Όποια, μοναχοί, λαγνεία αυτή δεν υπάρχει, όποιο μίσος αυτό δεν υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή δεν υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή έχει εγκαταλειφθεί. Όπως, μοναχοί, ένα γαλακτοφόρο δέντρο, μια ιερή συκιά ή ένα μπανιάν ή μια συκιά με κυματιστά φύλλα ή μια αγριοσυκιά, ξερό, κούφιο, παλιό πάνω από ένα χρόνο. Αυτό αν ένας άνθρωπος το χτυπούσε με κοφτερό τσεκούρι από οποιαδήποτε πλευρά, θα έβγαινε γάλα;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Για ποιο λόγο;» «Διότι, σεβάσμιε κύριε, το γάλα αυτό δεν υπάρχει».
«Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, οποιουδήποτε μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι, η λαγνεία δεν υπάρχει, το μίσος δεν υπάρχει, η αυταπάτη δεν υπάρχει, η λαγνεία έχει εγκαταλειφθεί, το μίσος έχει εγκαταλειφθεί, η αυταπάτη έχει εγκαταλειφθεί, σε αυτόν ακόμη κι αν υπερβολικές υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι έρχονται στο πεδίο αίσθησης του ματιού, δεν κατακλύζουν τη συνείδησή του· τι να πει κανείς για τις ασήμαντες! Για ποιο λόγο; Όποια, μοναχοί, λαγνεία αυτή δεν υπάρχει, όποιο μίσος αυτό δεν υπάρχει, όποια αυταπάτη αυτή δεν υπάρχει, όποια λαγνεία αυτή έχει εγκαταλειφθεί, όποιο μίσος αυτό έχει εγκαταλειφθεί, όποια αυταπάτη αυτή έχει εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις γεύσεις αντιληπτές με τη γλώσσα... κ.λπ...
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τα νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, η λαγνεία δεν υπάρχει, το μίσος δεν υπάρχει, η αυταπάτη δεν υπάρχει, η λαγνεία έχει εγκαταλειφθεί, το μίσος έχει εγκαταλειφθεί, η αυταπάτη έχει εγκαταλειφθεί, σε αυτόν ακόμη κι αν υπερβολικά νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου έρχονται στο πεδίο αίσθησης του νου, δεν κατακλύζουν τη συνείδησή του· τι να πει κανείς για τις ασήμαντες! Για ποιο λόγο; Η λαγνεία, μοναχοί, δεν υπάρχει, το μίσος δεν υπάρχει, η αυταπάτη δεν υπάρχει, η λαγνεία έχει εγκαταλειφθεί, το μίσος έχει εγκαταλειφθεί, η αυταπάτη έχει εγκαταλειφθεί». Τέταρτο.