7.
Η ομιλία για τον Κχέμα
49.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Κχέμα και ο σεβάσμιος Σουμάνα διέμεναν στη Σαβάτθι, στο δάσος Άντα.
Τότε ο σεβάσμιος Κχέμα και ο σεβάσμιος Σουμάνα πλησίασαν τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Κχέμα είπε στον Ευλογημένο:
«Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο μοναχός που είναι Άξιος, που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που έχει ολοκληρώσει την άγια ζωή, που έχει κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει, που έχει αποθέσει το φορτίο, που έχει επιτύχει τον δικό του σκοπό, που έχει εξαλείψει πλήρως τους δεσμούς του γίγνεσθαι, πλήρως απελευθερωμένος μέσω της τελικής γνώσης, σε αυτόν δεν έρχεται έτσι η σκέψη: 'υπάρχει κάποιος ανώτερός μου' ή 'υπάρχει κάποιος ίσος μου' ή 'υπάρχει κάποιος κατώτερός μου'». Αυτό είπε ο σεβάσμιος Κχέμα. Ο Διδάσκαλος συμφώνησε. Τότε ο σεβάσμιος Κχέμα, σκεπτόμενος «ο Διδάσκαλός μου συμφώνησε», σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε.
Τότε ο σεβάσμιος Σουμάνα, λίγο μετά την αναχώρηση του σεβάσμιου Κχέμα, είπε στον Ευλογημένο: «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο μοναχός που είναι Άξιος, που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που έχει ολοκληρώσει την άγια ζωή, που έχει κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει, που έχει αποθέσει το φορτίο, που έχει επιτύχει τον δικό του σκοπό, που έχει εξαλείψει πλήρως τους δεσμούς του γίγνεσθαι, πλήρως απελευθερωμένος μέσω της τελικής γνώσης, σε αυτόν δεν έρχεται έτσι η σκέψη: 'δεν υπάρχει κάποιος ανώτερός μου' ή 'δεν υπάρχει κάποιος ίσος μου' ή 'δεν υπάρχει κάποιος κατώτερός μου'». Αυτό είπε ο σεβάσμιος Σουμάνα. Ο Διδάσκαλος συμφώνησε. Τότε ο σεβάσμιος Σουμάνα, σκεπτόμενος «ο Διδάσκαλός μου συμφώνησε», σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε.
Τότε ο Ευλογημένος, λίγο μετά την αναχώρηση του σεβάσμιου Κχέμα και του σεβάσμιου Σουμάνα, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, οι γιοι καλών οικογενειών διακηρύσσουν την τελική απελευθερωτική γνώση. Και το νόημα ειπώθηκε και ο εαυτός δεν προβλήθηκε. Και όμως εδώ κάποιοι ανόητοι άνθρωποι, σαν να γελούν θα έλεγα, διακηρύσσουν την τελική απελευθερωτική γνώση. Αυτοί αργότερα περιέρχονται σε δυσφορία».
Η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, ζουν απελευθερωμένοι από τους δεσμούς». Έβδομη.