11.
Η ομιλία για τον μη-εαυτό στις τρεις χρονικές περιόδους
11.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Η ύλη, μοναχοί, είναι μη-εαυτός, παρελθούσα και μέλλουσα·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στην παρελθούσα ύλη·
δεν απολαμβάνει τη μέλλουσα ύλη·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της παρούσας ύλης.
Το αίσθημα είναι μη-εαυτός...
η αντίληψη είναι μη-εαυτός...
οι δραστηριότητες είναι μη-εαυτός...
η συνείδηση είναι μη-εαυτός, παρελθούσα και μέλλουσα·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στην παρελθούσα συνείδηση·
δεν απολαμβάνει τη μέλλουσα συνείδηση·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της παρούσας συνείδησης.»
Ενδέκατη.