3.
Η ομιλία για τον Γκοντίκα
159.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Γκοντίκα διέμενε στον Μαύρο Βράχο στην πλαγιά του Ισιγκίλι.
Τότε ο σεβάσμιος Γκοντίκα, διαμένοντας επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος, βίωσε την προσωρινή απελευθέρωση του νου.
Τότε ο σεβάσμιος Γκοντίκα ξέπεσε από εκείνη την προσωρινή απελευθέρωση του νου.
Για δεύτερη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα, διαμένοντας επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος, βίωσε την προσωρινή απελευθέρωση του νου.
Για δεύτερη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα ξέπεσε από εκείνη την προσωρινή απελευθέρωση του νου.
Για τρίτη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα, διαμένοντας επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος, βίωσε την προσωρινή απελευθέρωση του νου.
Για τρίτη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα από εκείνη... κ.λπ...
ξέπεσε.
Για τέταρτη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα επιμελής... κ.λπ...
βίωσε την απελευθέρωση.
Για τέταρτη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα από εκείνη... κ.λπ...
ξέπεσε.
Για πέμπτη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα... κ.λπ...
βίωσε την απελευθέρωση του νου.
Για πέμπτη φορά ο σεβάσμιος... κ.λπ...
ξέπεσε από την απελευθέρωση.
Για έκτη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα, διαμένοντας επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος, βίωσε την προσωρινή απελευθέρωση του νου.
Για έκτη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα ξέπεσε από εκείνη την προσωρινή απελευθέρωση του νου.
Για έβδομη φορά ο σεβάσμιος Γκοντίκα, διαμένοντας επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος, βίωσε την προσωρινή απελευθέρωση του νου.
Τότε στον σεβάσμιο Γκοντίκα ήρθε αυτή η σκέψη: «Μέχρι και έξι φορές έχω ξεπέσει από την προσωρινή απελευθέρωση του νου. Γιατί να μην χρησιμοποιήσω το μαχαίρι;» Τότε ο Μάρα ο Κακός, αφού αντιλήφθηκε με τον νου του τον αναλογισμό του νου του σεβάσμιου Γκοντίκα, πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχους:
που έχεις ξεπεράσει κάθε έχθρα και φόβο, προσκυνώ τα πόδια σου, εσύ που έχεις όραση.
Επιθυμεί, σκέφτεται, εμπόδισέ τον, φορέα της λάμψης.
που δεν έχει φτάσει στον στόχο, που ασκείται, να πεθάνει γνωστός στον κόσμο;»
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Γκοντίκα είχε χρησιμοποιήσει μαχαίρι. Τότε ο Ευλογημένος, γνωρίζοντας «αυτός είναι ο Μάρα ο Κακός», απευθύνθηκε στον Μάρα τον Κακό με στίχο:
ξεριζώνοντας την επιθυμία μαζί με τη ρίζα της, ο Γκοντίκα επέτυχε το τελικό Νιμπάνα».
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Ελάτε, μοναχοί, ας πάμε στον Μαύρο Βράχο στην πλαγιά του Ισιγκίλι, εκεί όπου ο γιος καλής οικογένειας Γκοντίκα χρησιμοποίησε μαχαίρι». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Τότε ο Ευλογημένος μαζί με πολλούς μοναχούς πήγε στον Μαύρο Βράχο στην πλαγιά του Ισιγκίλι. Ο Ευλογημένος είδε τον σεβάσμιο Γκοντίκα από μακριά ξαπλωμένο στο κρεβάτι με γυρισμένους τους ώμους. Εκείνη την περίοδο κάτι σαν καπνός, κάτι σαν σκοτάδι πήγαινε προς την ανατολική κατεύθυνση, πήγαινε προς τη δυτική κατεύθυνση, πήγαινε προς τη βόρεια κατεύθυνση, πήγαινε προς τη νότια κατεύθυνση, πήγαινε προς τα πάνω, πήγαινε προς τα κάτω, πήγαινε προς τις ενδιάμεσες κατευθύνσεις.
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Βλέπετε, μοναχοί, αυτό το κάτι σαν καπνό, το κάτι σαν σκοτάδι που πηγαίνει προς την ανατολική κατεύθυνση, πηγαίνει προς τη δυτική κατεύθυνση, πηγαίνει προς τη βόρεια κατεύθυνση, πηγαίνει προς τη νότια κατεύθυνση, πηγαίνει προς τα πάνω, πηγαίνει προς τα κάτω, πηγαίνει προς τις ενδιάμεσες κατευθύνσεις;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Αυτός, μοναχοί, είναι ο Μάρα ο Κακός που αναζητεί τη συνείδηση του γιου καλής οικογένειας Γκοντίκα - 'πού είναι εδραιωμένη η συνείδηση του γιου καλής οικογένειας Γκοντίκα;' Με μη εδραιωμένη συνείδηση, μοναχοί, ο γιος καλής οικογένειας Γκοντίκα επέτυχε το τελικό Νιμπάνα». Τότε ο Μάρα ο Κακός, παίρνοντας μια βίνα χρώματος ώριμου βελούβα, πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
αναζητώντας δεν βρίσκω, ο Γκοντίκα εκείνος πού πήγε;»
μέρα και νύχτα αφοσιωμένος, χωρίς να επιθυμεί τη ζωή.
ξεριζώνοντας την επιθυμία μαζί με τη ρίζα της, ο Γκοντίκα επέτυχε το τελικό Νιμπάνα».
τότε εκείνος ο δυσαρεστημένος δαίμονας, εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί».