6.
Η δεύτερη ομιλία για την ευτυχία
66.
Κάποτε ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στους Μαγκάντα, στο χωριό Νάλακα.
Τότε ο περιπλανώμενος ασκητής Σαμαντακάνι πλησίασε τον σεβάσμιο Σαριπούττα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Σαριπούττα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο περιπλανώμενος ασκητής Σαμαντακάνι είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα:
«Τι λοιπόν, φίλε Σαριπούττα, είναι ευτυχία σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή, τι είναι δυστυχία;» «Η δυσαρέσκεια, φίλε, είναι δυστυχία σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή, η ευχαρίστηση είναι ευτυχία. Όταν υπάρχει δυσαρέσκεια, φίλε, αυτή η δυστυχία αναμένεται - ακόμη και περπατώντας δεν επιτυγχάνει ευτυχία και άνεση, ακόμη και στεκόμενος... ακόμη και καθισμένος... ακόμη και ξαπλωμένος... ακόμη και πηγαίνοντας στο χωριό... ακόμη και πηγαίνοντας στο δάσος... ακόμη και πηγαίνοντας στη βάση ενός δένδρου... ακόμη και πηγαίνοντας σε άδεια οικία... ακόμη και πηγαίνοντας στο ύπαιθρο... ακόμη και πηγαίνοντας ανάμεσα στους μοναχούς δεν επιτυγχάνει ευτυχία και άνεση. Όταν υπάρχει δυσαρέσκεια, φίλε, αυτή η δυστυχία αναμένεται.
«Όταν υπάρχει ευχαρίστηση, φίλε, αυτή η ευτυχία αναμένεται - ακόμη και περπατώντας επιτυγχάνει ευτυχία και άνεση, ακόμη και στεκόμενος... ακόμη και καθισμένος... ακόμη και ξαπλωμένος... ακόμη και πηγαίνοντας στο χωριό... ακόμη και πηγαίνοντας στο δάσος... ακόμη και πηγαίνοντας στη βάση ενός δένδρου... ακόμη και πηγαίνοντας σε άδεια οικία... ακόμη και πηγαίνοντας στο ύπαιθρο... ακόμη και πηγαίνοντας ανάμεσα στους μοναχούς επιτυγχάνει ευτυχία και άνεση. Όταν υπάρχει ευχαρίστηση, φίλε, αυτή η ευτυχία αναμένεται.» Έκτο.