6.
Η δεύτερη ομιλία για τις αντιλήψεις
49.
«Αυτές οι επτά, μοναχοί, αντιλήψεις όταν αναπτυχθούν και καλλιεργηθούν έχουν μεγάλο καρπό, έχουν μεγάλο όφελος, είναι βασισμένες στην αθανασία, έχουν την αθανασία ως τελικό στόχο.
Ποιοι είναι οι επτά;
Η αντίληψη της ρυπαρότητας, η αντίληψη του θανάτου, η αντίληψη της αποστροφής για την τροφή, η αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο, η αντίληψη της παροδικότητας, η αντίληψη του υπαρξιακού πόνου στο παροδικό, η αντίληψη του μη-εαυτού στον υπαρξιακό πόνο.
Αυτές λοιπόν, μοναχοί, οι επτά αντιλήψεις όταν αναπτυχθούν και καλλιεργηθούν έχουν μεγάλο καρπό, έχουν μεγάλο όφελος, είναι βασισμένες στην αθανασία, έχουν την αθανασία ως τελικό στόχο».
«Η αντίληψη της ρυπαρότητας, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο». Έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Σε έναν μοναχό, μοναχοί, που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της ρυπαρότητας, η συνείδηση αποσύρεται από τη συνουσία, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται· εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή. Όπως, μοναχοί, ένα φτερό κόκορα ή ένα κομμάτι τένοντα ριγμένο στη φωτιά συστέλλεται, μαζεύεται, στρίβει, δεν απλώνεται. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της ρυπαρότητας, η συνείδηση αποσύρεται από τη συνουσία, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται· εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή.
«Αν, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της ρυπαρότητας, η συνείδηση ρέπει προς τη συνουσία, εγκαθιδρύεται μη-αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη της ρυπαρότητας δεν έχει αναπτυχθεί σε μένα, δεν υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, δεν έχω επιτύχει τη δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. Αν όμως, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της ρυπαρότητας, η συνείδηση αποσύρεται από τη συνουσία, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται· εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη της ρυπαρότητας έχει αναπτυχθεί καλά σε μένα, υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, έχω επιτύχει τη δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. 'Η αντίληψη της ρυπαρότητας, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Η αντίληψη του θανάτου, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε· εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Σε έναν μοναχό, μοναχοί, που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του θανάτου, η συνείδηση αποσύρεται από την προσκόλληση στη ζωή, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται· εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή. Όπως, μοναχοί, ένα φτερό κόκορα ή ένα κομμάτι τένοντα ριγμένο στη φωτιά συστέλλεται, μαζεύεται, στρίβει, δεν απλώνεται. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του θανάτου, η συνείδηση αποσύρεται από την προσκόλληση στη ζωή, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται· εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή.
«Αν, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του θανάτου, η συνείδηση ρέπει προς την προσκόλληση στη ζωή, εγκαθιδρύεται μη-αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη του θανάτου δεν έχει αναπτυχθεί σε μένα, δεν υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, δεν έχω επιτύχει τη δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. Αν όμως, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του θανάτου, η συνείδηση αποσύρεται από την προσκόλληση στη ζωή, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται· εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη του θανάτου έχει αναπτυχθεί καλά σε μένα, υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, έχω επιτύχει τη δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. 'Η αντίληψη του θανάτου, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Η αντίληψη της αποστροφής για την τροφή, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε· εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Σε έναν μοναχό, μοναχοί, που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της αποστροφής για την τροφή, η συνείδηση αποσύρεται από την επιθυμία για γεύση... κ.λπ... εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή. Όπως, μοναχοί, ένα φτερό κόκορα ή ένα κομμάτι τένοντα ριγμένο στη φωτιά συστέλλεται, μαζεύεται, στρίβει, δεν απλώνεται. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της αποστροφής για την τροφή, η συνείδηση αποσύρεται από την επιθυμία για γεύση... κ.λπ... εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή.
«Αν, μοναχοί, ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της αποστροφής για την τροφή, ο νους ρέπει προς την επιθυμία για γεύση και εγκαθιδρύεται η μη-αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη της αποστροφής για την τροφή δεν έχει αναπτυχθεί σε μένα, δεν υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, δεν έχει επιτευχθεί σε μένα η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. Αν όμως, μοναχοί, ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της αποστροφής για την τροφή, ο νους αποσύρεται από την επιθυμία για γεύση... κ.λπ... εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη της αποστροφής για την τροφή έχει αναπτυχθεί καλά σε μένα, υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, έχει επιτευχθεί σε μένα η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. 'Η αντίληψη της αποστροφής για την τροφή, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«'Η αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο, μοναχοί, ο νους αποσύρεται από τις ποικιλίες του κόσμου... κ.λπ... όπως, μοναχοί... κ.λπ... αποσύρεται, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο, ο νους αποσύρεται από τις ποικιλίες του κόσμου, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται, εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή.
«Αν, μοναχοί, ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο, ο νους ρέπει προς τις ποικιλίες του κόσμου και εγκαθιδρύεται η μη-αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο δεν έχει αναπτυχθεί σε μένα, δεν υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, δεν έχει επιτευχθεί σε μένα η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. Αν όμως, μοναχοί, ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο, ο νους αποσύρεται από τις ποικιλίες του κόσμου... κ.λπ... εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο έχει αναπτυχθεί καλά σε μένα, υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, έχει επιτευχθεί σε μένα η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. 'Η αντίληψη της δυσαρέσκειας για ολόκληρο τον κόσμο, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«'Η αντίληψη της παροδικότητας, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της παροδικότητας, μοναχοί, ο νους αποσύρεται από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη... κ.λπ... εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή. Όπως, μοναχοί, ένα φτερό κόκορα ή ένα κομμάτι τένοντα ριγμένο στη φωτιά αποσύρεται, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της παροδικότητας, ο νους αποσύρεται από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη... κ.λπ... εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή.
«Αν, μοναχοί, ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της παροδικότητας, ο νους ρέπει προς το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη και εγκαθιδρύεται η μη-αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη της παροδικότητας δεν έχει αναπτυχθεί σε μένα, δεν υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, δεν έχει επιτευχθεί σε μένα η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. Αν όμως, μοναχοί, ενός μοναχού που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη της παροδικότητας, ο νους αποσύρεται από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, συστέλλεται, αποστρέφεται, δεν εκτείνεται, εγκαθιδρύεται αταραξία ή αποστροφή· αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη της παροδικότητας έχει αναπτυχθεί καλά σε μένα, υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, έχει επιτευχθεί σε μένα η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. 'Η αντίληψη της παροδικότητας, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Η αντίληψη του υπαρξιακού πόνου στο παροδικό, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Σε έναν μοναχό, μοναχοί, που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του υπαρξιακού πόνου στο παροδικό, έντονη αντίληψη φόβου είναι εδραιωμένη απέναντι στην τεμπελιά, στην οκνηρία, στη χαλαρότητα, στην αμέλεια, στη μη επιδίωξη, στη μη ανασκόπηση, όπως, μοναχοί, απέναντι σε έναν φονιά με υψωμένο ξίφος.
«Αν, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του υπαρξιακού πόνου στο παροδικό, έντονη αντίληψη φόβου δεν είναι εδραιωμένη απέναντι στην τεμπελιά, στην οκνηρία, στη χαλαρότητα, στην αμέλεια, στη μη επιδίωξη, στη μη ανασκόπηση, όπως, μοναχοί, απέναντι σε έναν φονιά με υψωμένο ξίφος. Αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη του υπαρξιακού πόνου στο παροδικό δεν έχει αναπτυχθεί σε μένα, δεν υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης δεν έχει επιτευχθεί σε μένα'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. Αν όμως, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του υπαρξιακού πόνου στο παροδικό, έντονη αντίληψη φόβου είναι εδραιωμένη απέναντι στην τεμπελιά, στην οκνηρία, στη χαλαρότητα, στην αμέλεια, στη μη επιδίωξη, στη μη ανασκόπηση, όπως, μοναχοί, απέναντι σε έναν φονιά με υψωμένο ξίφος. Αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη του υπαρξιακού πόνου στο παροδικό έχει αναπτυχθεί καλά σε μένα, υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης έχει επιτευχθεί σε μένα'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. 'Η αντίληψη του υπαρξιακού πόνου στο παροδικό, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Η αντίληψη του μη-εαυτού στον υπαρξιακό πόνο, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Σε έναν μοναχό, μοναχοί, που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του μη-εαυτού στον υπαρξιακό πόνο, σε αυτό το σώμα με συνείδηση και εξωτερικά σε όλα τα αντικείμενα, ο νους είναι απαλλαγμένος από την ταύτιση με το εγώ, την ταύτιση με το δικό μου και την αλαζονεία, έχοντας υπερβεί τη διάκριση, γαλήνιος, καλά απελευθερωμένος.
«Αν, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του μη-εαυτού στον υπαρξιακό πόνο, σε αυτό το σώμα με συνείδηση και εξωτερικά σε όλα τα αντικείμενα, ο νους δεν είναι απαλλαγμένος από την ταύτιση με το εγώ, την ταύτιση με το δικό μου και την αλαζονεία, έχοντας υπερβεί τη διάκριση, γαλήνιος, καλά απελευθερωμένος. Αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη του μη-εαυτού στον υπαρξιακό πόνο δεν έχει αναπτυχθεί σε μένα, δεν υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης δεν έχει επιτευχθεί σε μένα'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό.
«Αν όμως, μοναχοί, σε έναν μοναχό που διαμένει συχνά με νου εξοικειωμένο με την αντίληψη του μη-εαυτού στον υπαρξιακό πόνο, σε αυτό το σώμα με συνείδηση και εξωτερικά σε όλα τα αντικείμενα, ο νους είναι απαλλαγμένος από την ταύτιση με το εγώ, την ταύτιση με το δικό μου και την αλαζονεία, έχοντας υπερβεί τη διάκριση, γαλήνιος, καλά απελευθερωμένος. Αυτό πρέπει να γίνει γνωστό, μοναχοί, από τον μοναχό: 'η αντίληψη του μη-εαυτού στον υπαρξιακό πόνο έχει αναπτυχθεί καλά σε μένα, υπάρχει σε μένα διάκριση από πριν σε μετά, η δύναμη διαλογιστικής ανάπτυξης έχει επιτευχθεί σε μένα'. Έτσι έχει πλήρη επίγνωση σε αυτό. 'Η αντίληψη του μη-εαυτού στον υπαρξιακό πόνο, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έχει μεγάλο καρπό, έχει μεγάλο όφελος, είναι βασισμένη στην αθανασία, έχει την αθανασία ως τελικό στόχο', έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτές λοιπόν, μοναχοί, οι επτά αντιλήψεις όταν αναπτυχθούν και καλλιεργηθούν έχουν μεγάλο καρπό, έχουν μεγάλο όφελος, είναι βασισμένες στην αθανασία, έχουν την αθανασία ως τελικό στόχο». Έκτο.