10.
Η ομιλία για την παρομοίωση του βουνού δεύτερη
1130.
«Όπως, μοναχοί, τα Ιμαλάια, ο βασιλιάς των βουνών, θα οδηγούνταν σε πλήρη εξάλειψη και εξάντληση, εκτός από επτά πέτρινα χαλίκια σε μέγεθος σπόρου σιναπιού.
Τι νομίζετε, μοναχοί, ποιο άραγε είναι περισσότερο -
αυτό που έχει εξαντληθεί και καταναλωθεί από τα Ιμαλάια, τον βασιλιά των βουνών, ή τα επτά πέτρινα χαλίκια σε μέγεθος σπόρου σιναπιού που απέμειναν;»
«Αυτό ακριβώς, σεβάσμιε κύριε, είναι περισσότερο από τα Ιμαλάια, τον βασιλιά των βουνών, δηλαδή αυτό που έχει εξαντληθεί και καταναλωθεί·
ασήμαντα είναι τα επτά πέτρινα χαλίκια σε μέγεθος σπόρου σιναπιού που απέμειναν.
Σε σύγκριση με αυτό που έχει εξαντληθεί και καταναλωθεί από τα Ιμαλάια, τον βασιλιά των βουνών, τα επτά πέτρινα χαλίκια σε μέγεθος σπόρου σιναπιού που απέμειναν δεν φτάνουν ούτε σε υπολογισμό, δεν φτάνουν ούτε σε σύγκριση, δεν φτάνουν ούτε σε κλάσμα».
«Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, για τον ευγενή μαθητή, το άτομο τέλειο στην ορθή άποψη, αυτόν που έχει πλήρως συνειδητοποιήσει, αυτό ακριβώς είναι περισσότερο το σύνολο του υπαρξιακού πόνου, δηλαδή αυτό που έχει εξαντληθεί και καταναλωθεί·
ασήμαντο είναι αυτό που απομένει.
Σε σύγκριση με το προηγούμενο σύνολο του υπαρξιακού πόνου που έχει εξαντληθεί και καταναλωθεί, δεν φτάνει ούτε σε υπολογισμό, δεν φτάνει ούτε σε σύγκριση, δεν φτάνει ούτε σε κλάσμα, δηλαδή το να έχει κανείς επτά επαναγεννήσεις το μέγιστον·
αυτός που κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ...
κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»».
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Δέκατη.