3.
Η δεύτερη ομιλία για την απόλαυση
106.
«Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε απόλαυση στον κόσμο, τα όντα δεν θα προσκολλούνταν στον κόσμο.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει απόλαυση στον κόσμο, για αυτό τα όντα προσκολλώνται στον κόσμο.
Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε κίνδυνος στον κόσμο, τα όντα δεν θα απογοητεύονταν από τον κόσμο.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει κίνδυνος στον κόσμο, για αυτό τα όντα απογοητεύονται από τον κόσμο.
Αν, μοναχοί, δεν υπήρχε διαφυγή από τον κόσμο, τα όντα δεν θα διέφευγαν από τον κόσμο.
Επειδή όμως, μοναχοί, υπάρχει διαφυγή από τον κόσμο, για αυτό τα όντα διαφεύγουν από τον κόσμο.
Όσο καιρό, μοναχοί, τα όντα δεν γνώρισαν άμεσα όπως πραγματικά είναι του κόσμου την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή, τόσο καιρό, μοναχοί, τα όντα από τον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, από τη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, δεν διέμεναν απελευθερωμένα, αποδεσμευμένα, ελεύθερα, με έναν νου χωρίς φραγμούς.
Όταν όμως, μοναχοί, τα όντα γνώρισαν άμεσα όπως πραγματικά είναι του κόσμου την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή, τότε, μοναχοί, τα όντα από τον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, από τη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, διαμένουν απελευθερωμένα, αποδεσμευμένα, ελεύθερα, με έναν νου χωρίς φραγμούς.»
Τρίτη.