6.
Η δεύτερη ομιλία για την απόλαυση
27.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα την απόλαυση της ύλης.
Όποια είναι η απόλαυση της ύλης, αυτήν ανακάλυψα.
Όση είναι η απόλαυση της ύλης, με τη σοφία την έχω δει καλά.
Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα τον κίνδυνο της ύλης.
Όποιος είναι ο κίνδυνος της ύλης, αυτόν ανακάλυψα.
Όσος είναι ο κίνδυνος της ύλης, με τη σοφία τον έχω δει καλά.
Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα τη διαφυγή από την ύλη.
Όποια είναι η διαφυγή από την ύλη, αυτήν ανακάλυψα.
Όση είναι η διαφυγή από την ύλη, με τη σοφία την έχω δει καλά.
Εγώ, μοναχοί, για το αίσθημα...
εγώ, μοναχοί, για την αντίληψη...
εγώ, μοναχοί, για τις δραστηριότητες...
Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα την απόλαυση της συνείδησης.
Όποια είναι η απόλαυση της συνείδησης, αυτήν ανακάλυψα.
Όση είναι η απόλαυση της συνείδησης, με τη σοφία την έχω δει καλά.
Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα τον κίνδυνο της συνείδησης.
Όποιος είναι ο κίνδυνος της συνείδησης, αυτόν ανακάλυψα.
Όσος είναι ο κίνδυνος της συνείδησης, με τη σοφία τον έχω δει καλά.
Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα τη διαφυγή από τη συνείδηση.
Όποια είναι η διαφυγή από τη συνείδηση, αυτήν ανακάλυψα.
Όση είναι η διαφυγή από τη συνείδηση, με τη σοφία την έχω δει καλά.
Όσο καιρό, μοναχοί, δεν γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε συναθροισμάτων της προσκόλλησης την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή... κ.λπ...
γνώρισα άμεσα.
Και η γνώση και η ενόραση εγέρθηκαν σε μένα -
'Ακλόνητη είναι η απελευθέρωσή μου· αυτή είναι η τελευταία γέννηση·
δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση'.»
Έκτο.