10.
Η δεύτερη ομιλία για την κατοικία των ευγενών
20.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Κούρου· Καμμασαντάμμα ήταν το όνομα μιας κωμόπολης των Κούρου.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς... κ.λπ...
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτές οι δέκα ευγενείς κατοικίες, στις οποίες οι ευγενείς κατοίκησαν ή κατοικούν ή θα κατοικήσουν. Ποια είναι τα δέκα; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός έχει εγκαταλείψει πέντε παράγοντες, είναι προικισμένος με έξι παράγοντες, έχει μία προστασία, έχει τέσσερα στηρίγματα, έχει απορρίψει τις μεμονωμένες αλήθειες, έχει πλήρως εγκαταλείψει τις αναζητήσεις, έχει αθόλωτους λογισμούς, έχει γαλήνια σωματική δραστηριότητα, έχει καλά απελευθερωμένο νου, έχει καλά απελευθερωμένη σοφία.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει εγκαταλείψει πέντε παράγοντες; Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό η ηδονική επιθυμία έχει εγκαταλειφθεί, ο θυμός έχει εγκαταλειφθεί, η νωθρότητα και η υπνηλία έχουν εγκαταλειφθεί, η ανησυχία και η τύψη έχουν εγκαταλειφθεί, η σκεπτικιστική αμφιβολία έχει εγκαταλειφθεί. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός έχει εγκαταλείψει πέντε παράγοντες.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με έξι παράγοντες; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός έχοντας δει μια μορφή με το μάτι, δεν είναι ούτε ευχαριστημένος ούτε δυσαρεστημένος, διαμένει με αταραξία, μνήμων και με πλήρη επίγνωση. Έχοντας ακούσει έναν ήχο με το αυτί... έχοντας μυρίσει μια οσμή με τη μύτη... έχοντας γευτεί μια γεύση με τη γλώσσα... έχοντας αγγίξει ένα απτό αντικείμενο με το σώμα... έχοντας αντιληφθεί ένα νοητικό φαινόμενο με τον νου, δεν είναι ούτε ευχαριστημένος ούτε δυσαρεστημένος, διαμένει με αταραξία, μνήμων και με πλήρη επίγνωση. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με έξι παράγοντες.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει μία προστασία; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με νου που έχει τη μνήμη ως προστασία. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός έχει μία προστασία.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει τέσσερα στηρίγματα; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, έχοντας εξετάσει, χρησιμοποιεί κάτι· έχοντας εξετάσει, αποδέχεται κάτι· έχοντας εξετάσει, αποφεύγει κάτι· έχοντας εξετάσει, απομακρύνει κάτι. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός έχει τέσσερα στηρίγματα.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει απορρίψει τις μεμονωμένες αλήθειες; Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό όσες είναι εκείνες οι πολλές μεμονωμένες αλήθειες των πολλών ασκητών και βραχμάνων, δηλαδή - ή «ο κόσμος είναι αιώνιος», ή «ο κόσμος είναι μη-αιώνιος», ή «ο κόσμος είναι πεπερασμένος», ή «ο κόσμος είναι άπειρος», ή «η ψυχή είναι το ίδιο με το σώμα», ή «η ψυχή είναι κάτι άλλο και το σώμα κάτι άλλο», ή «ο Τατχάγκατα υπάρχει μετά το θάνατο», ή «ο Τατχάγκατα δεν υπάρχει μετά το θάνατο», ή «ο Τατχάγκατα και υπάρχει και δεν υπάρχει μετά το θάνατο», ή «ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο», όλες αυτές έχουν απορριφθεί, έχουν πλήρως απορριφθεί, έχουν παρατηθεί, έχουν εμεσθεί, έχουν απελευθερωθεί, έχουν εγκαταλειφθεί, έχουν αποκηρυχθεί. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός έχει απορρίψει τις μεμονωμένες αλήθειες.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει πλήρως εγκαταλείψει τις αναζητήσεις; Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό η ηδονική αναζήτηση έχει εγκαταλειφθεί, η αναζήτηση ύπαρξης έχει εγκαταλειφθεί, η αναζήτηση της άγιας ζωής έχει καταπραϋνθεί. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός έχει πλήρως εγκαταλείψει τις αναζητήσεις.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει αθόλωτους λογισμούς; Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό η ηδονική σκέψη έχει εγκαταλειφθεί, η σκέψη του θυμού έχει εγκαταλειφθεί, η σκέψη της βίας έχει εγκαταλειφθεί. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός έχει αθόλωτους λογισμούς.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει γαλήνια σωματική δραστηριότητα; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης και με την εγκατάλειψη του πόνου, και με την προηγούμενη πάροδο της ευαρέσκειας και της δυσαρέσκειας, έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο και την εξάγνιση της μνήμης λόγω της αταραξίας, διαμένει. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός έχει γαλήνια σωματική δραστηριότητα.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει καλά απελευθερωμένο νου; Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό ο νους είναι απελευθερωμένος από τη λαγνεία, ο νους είναι απελευθερωμένος από το μίσος, ο νους είναι απελευθερωμένος από την αυταπάτη. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός έχει καλά απελευθερωμένο νου.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός είναι καλά απελευθερωμένος στη σοφία; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός κατανοεί: «η λαγνεία μου έχει εγκαταλειφθεί, η ρίζα της έχει κοπεί, έχει γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχει οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχει τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον», το μίσος μου έχει εγκαταλειφθεί... κ.λπ... κατανοεί: «η αυταπάτη μου έχει εγκαταλειφθεί, η ρίζα της έχει κοπεί, έχει γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχει οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχει τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον». Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός είναι καλά απελευθερωμένος στη σοφία.
«Όποιοι, μοναχοί, ευγενείς στο παρελθόν κατοίκησαν σε ευγενείς κατοικίες, όλοι αυτοί κατοίκησαν σε αυτές τις δέκα ευγενείς κατοικίες· όποιοι, μοναχοί, ευγενείς στο μέλλον θα κατοικήσουν σε ευγενείς κατοικίες, όλοι αυτοί θα κατοικήσουν σε αυτές τις δέκα ευγενείς κατοικίες· όποιοι, μοναχοί, ευγενείς τώρα κατοικούν σε ευγενείς κατοικίες, όλοι αυτοί κατοικούν σε αυτές τις δέκα ευγενείς κατοικίες. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δέκα ευγενείς κατοικίες, στις οποίες οι ευγενείς κατοίκησαν ή κατοικούν ή θα κατοικήσουν.» Δέκατη.