7.
Η ομιλία για την κακή συζήτηση
157.
«Για πέντε άτομα, μοναχοί, η συζήτηση είναι κακή συζήτηση όταν συγκρίνεται άτομο με άτομο.
Ποιων πέντε;
Για τον άπιστο, μοναχοί, η συζήτηση για την πίστη είναι κακή συζήτηση·
για τον ανήθικο η συζήτηση για την ηθική είναι κακή συζήτηση·
για τον ολιγομαθή η συζήτηση για την πολυμάθεια είναι κακή συζήτηση·
για τον τσιγκούνη η συζήτηση για τη γενναιοδωρία είναι κακή συζήτηση·
για αυτόν που στερείται σοφίας η συζήτηση για τη σοφία είναι κακή συζήτηση.
«Και γιατί, μοναχοί, για τον άπιστο η συζήτηση για την πίστη είναι κακή συζήτηση; Ο άπιστος, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για την πίστη, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι εκείνος, μοναχοί, δεν βλέπει την τελειότητα στην πίστη στον εαυτό του, και δεν λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο για τον άπιστο η συζήτηση για την πίστη είναι κακή συζήτηση.
«Και γιατί, μοναχοί, για τον ανήθικο η συζήτηση για την ηθική είναι κακή συζήτηση; Ο ανήθικος, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για την ηθική, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι εκείνος, μοναχοί, δεν βλέπει την τελειότητα στην ηθική στον εαυτό του, και δεν λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο για τον ανήθικο η συζήτηση για την ηθική είναι κακή συζήτηση.
«Και γιατί, μοναχοί, για τον ολιγομαθή η συζήτηση για την πολυμάθεια είναι κακή συζήτηση; Ο ολιγομαθής, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για την πολυμάθεια, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι εκείνος, μοναχοί, δεν βλέπει την τελειότητα στη μάθηση στον εαυτό του, και δεν λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο για τον ολιγομαθή η συζήτηση για την πολυμάθεια είναι κακή συζήτηση.
«Και γιατί, μοναχοί, για τον τσιγκούνη η συζήτηση για τη γενναιοδωρία είναι κακή συζήτηση; Ο τσιγκούνης, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για τη γενναιοδωρία, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι εκείνος, μοναχοί, δεν βλέπει την τελειότητα στη γενναιοδωρία στον εαυτό του, και δεν λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο για τον τσιγκούνη η συζήτηση για τη γενναιοδωρία είναι κακή συζήτηση.
«Και γιατί, μοναχοί, για αυτόν που στερείται σοφίας η συζήτηση για τη σοφία είναι κακή συζήτηση; Αυτός που στερείται σοφίας, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για τη σοφία, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι εκείνος, μοναχοί, δεν βλέπει την τελειότητα στη σοφία στον εαυτό του, και δεν λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο για αυτόν που στερείται σοφίας η συζήτηση για τη σοφία είναι κακή συζήτηση. Για αυτά λοιπόν τα πέντε άτομα, μοναχοί, η συζήτηση είναι κακή συζήτηση όταν συγκρίνεται άτομο με άτομο.
«Σε σύγκριση άτομο με άτομο, μοναχοί, η συζήτηση είναι καλά ειπωμένη σε πέντε άτομα. Ποιων πέντε; Σε αυτόν που έχει πίστη, μοναχοί, η συζήτηση για την πίστη είναι καλά ειπωμένη· σε έναν ηθικό η συζήτηση για την ηθική είναι καλά ειπωμένη· σε έναν πολυμαθή η συζήτηση για την πολυμάθεια είναι καλά ειπωμένη· σε έναν γενναιόδωρο η συζήτηση για τη γενναιοδωρία είναι καλά ειπωμένη· σε έναν σοφό η συζήτηση για τη σοφία είναι καλά ειπωμένη.
«Και γιατί, μοναχοί, σε αυτόν που έχει πίστη η συζήτηση για την πίστη είναι καλά ειπωμένη; Αυτός που έχει πίστη, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για την πίστη, δεν προσκολλάται, δεν θυμώνει, δεν απωθείται, δεν μένει σταθερός στην οργή, και δεν εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι αυτός, μοναχοί, βλέπει στον εαυτό του την τελειότητα στην πίστη και λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο σε αυτόν που έχει πίστη η συζήτηση για την πίστη είναι καλά ειπωμένη.
«Και γιατί, μοναχοί, σε έναν ηθικό η συζήτηση για την ηθική είναι καλά ειπωμένη; Ένας ηθικός, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για την ηθική, δεν προσκολλάται, δεν θυμώνει, δεν απωθείται, δεν μένει σταθερός στην οργή, και δεν εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι αυτός, μοναχοί, βλέπει στον εαυτό του την τελειότητα στην ηθική και λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο σε έναν ηθικό η συζήτηση για την ηθική είναι καλά ειπωμένη.
«Και γιατί, μοναχοί, σε έναν πολυμαθή η συζήτηση για την πολυμάθεια είναι καλά ειπωμένη; Ένας πολυμαθής, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για την πολυμάθεια, δεν προσκολλάται, δεν θυμώνει, δεν απωθείται, δεν μένει σταθερός στην οργή, και δεν εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι αυτός, μοναχοί, βλέπει στον εαυτό του την τελειότητα στη μάθηση και λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο σε έναν πολυμαθή η συζήτηση για την πολυμάθεια είναι καλά ειπωμένη.
«Και γιατί, μοναχοί, σε έναν γενναιόδωρο η συζήτηση για τη γενναιοδωρία είναι καλά ειπωμένη; Ένας γενναιόδωρος, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για τη γενναιοδωρία, δεν προσκολλάται, δεν θυμώνει, δεν απωθείται, δεν μένει σταθερός στην οργή, και δεν εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι αυτός, μοναχοί, βλέπει στον εαυτό του την τελειότητα στη γενναιοδωρία και λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο σε έναν γενναιόδωρο η συζήτηση για τη γενναιοδωρία είναι καλά ειπωμένη.
«Και γιατί, μοναχοί, σε έναν σοφό η συζήτηση για τη σοφία είναι καλά ειπωμένη; Ένας σοφός, μοναχοί, όταν γίνεται συζήτηση για τη σοφία, δεν προσκολλάται, δεν θυμώνει, δεν απωθείται, δεν μένει σταθερός στην οργή, και δεν εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Για ποιο λόγο; Διότι αυτός, μοναχοί, βλέπει στον εαυτό του την τελειότητα στη σοφία και λαμβάνει εξαιτίας αυτού χαρά και αγαλλίαση. Για αυτό το λόγο σε έναν σοφό η συζήτηση για τη σοφία είναι καλά ειπωμένη. Σε σύγκριση άτομο με άτομο, μοναχοί, η συζήτηση είναι καλά ειπωμένη σε αυτά τα πέντε άτομα». Έβδομη.