6.
Η ομιλία για τον Ντόνα
36.
Κάποτε ο Ευλογημένος ταξίδευε στον κεντρικό δρόμο μεταξύ Ουκκάτθα και Σεταμπυά.
Και ο βραχμάνος Ντόνα ταξίδευε στον κεντρικό δρόμο μεταξύ Ουκκάτθα και Σεταμπυά.
Ο βραχμάνος Ντόνα είδε στα πατήματα του Ευλογημένου τροχούς με χίλιες ακτίνες, με στεφάνη και πλήμνη, πλήρεις σε κάθε λεπτομέρεια·
αφού τα είδε, του ήρθε αυτή η σκέψη:
«Καταπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, εκπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ!
Αυτά σίγουρα δεν θα είναι πατήματα ανθρώπινου όντος»!
Τότε ο Ευλογημένος, αφού παρεξέκλινε από τον δρόμο, κάθισε στη βάση κάποιου δένδρου, διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο.
Τότε ο βραχμάνος Ντόνα, ακολουθώντας τα πατήματα του Ευλογημένου, είδε τον Ευλογημένο να κάθεται στη βάση κάποιου δένδρου, εμπνευστικό, που εμπνέει πεποίθηση, με ειρηνικές ικανότητες, με ειρηνικό νου, που έχει επιτύχει την ύψιστη δάμαση και ηρεμία, δαμασμένο, φυλαγμένο, με συγκρατημένες ικανότητες, έναν ελέφαντα.
Αφού τον είδε, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, είπε στον Ευλογημένο:
«Θα είναι ο αξιότιμος θεός;» «Όχι λοιπόν, βραχμάνε, δεν θα είμαι θεός». «Θα είναι ο αξιότιμος γκαντχάμπα;» «Όχι λοιπόν, βραχμάνε, δεν θα είμαι γκαντχάμπα». «Θα είναι ο αξιότιμος δαίμονας;» «Όχι λοιπόν, βραχμάνε, δεν θα είμαι δαίμονας». «Θα είναι ο αξιότιμος άνθρωπος;» «Όχι λοιπόν, βραχμάνε, δεν θα είμαι άνθρωπος».
«'Θα είναι ο αξιότιμος θεός;' - έτσι ερωτηθείς 'όχι λοιπόν, βραχμάνε, δεν θα είμαι θεός' λες. 'Θα είναι ο αξιότιμος γκαντχάμπα;' - έτσι ερωτηθείς 'όχι λοιπόν, βραχμάνε, δεν θα είμαι γκαντχάμπα' λες. 'Θα είναι ο αξιότιμος δαίμονας;' - έτσι ερωτηθείς 'όχι λοιπόν, βραχμάνε, δεν θα είμαι δαίμονας' λες. 'Θα είναι ο αξιότιμος άνθρωπος;' - έτσι ερωτηθείς 'όχι λοιπόν, βραχμάνε, δεν θα είμαι άνθρωπος' λες. Τότε τι θα είναι ο αξιότιμος;»
«Εξαιτίας όποιων νοητικών διαφθορών, βραχμάνε, θα γινόμουν θεός επειδή δεν είχαν εγκαταλειφθεί, εκείνες οι νοητικές διαφθορές μου έχουν εγκαταλειφθεί, η ρίζα τους έχει κοπεί, έχουν γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχουν οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχουν τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον. Εξαιτίας όποιων νοητικών διαφθορών, βραχμάνε, θα γινόμουν γκαντχάμπα επειδή δεν είχαν εγκαταλειφθεί... θα γινόμουν δαίμονας... θα γινόμουν άνθρωπος επειδή δεν είχαν εγκαταλειφθεί, εκείνες οι νοητικές διαφθορές μου έχουν εγκαταλειφθεί, η ρίζα τους έχει κοπεί, έχουν γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχουν οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχουν τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον. Όπως, βραχμάνε, ένας μπλε λωτός ή ένας κόκκινος λωτός ή ένας λευκός λωτός, γεννημένος στο νερό, αναπτυγμένος στο νερό, έχοντας υψωθεί πάνω από το νερό, στέκεται αλέκιαστος από το νερό· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, βραχμάνε, εγώ γεννημένος στον κόσμο, αναπτυγμένος στον κόσμο, υπερβαίνοντας τον κόσμο, διαμένω αλέκιαστος από τον κόσμο. Βούδας, βραχμάνε, να με θυμάσαι».
με τις οποίες θα πήγαινα σε κατάσταση δαίμονα, και θα αποκτούσα ανθρώπινη ύπαρξη·
αυτές οι νοητικές διαφθορές μου έχουν εξαλειφθεί, έχουν διαλυθεί, έχουν απελευθερωθεί από τα δεσμά τους.
δεν λερώνομαι από τον κόσμο, γι' αυτό είμαι Βούδας, βραχμάνε». Έκτο.