7.
Η ομιλία για το πλύσιμο
107.
«Υπάρχει, μοναχοί, στις νότιες περιοχές ένα έθιμο που ονομάζεται πλύσιμο.
Εκεί υπάρχει φαγητό και ρόφημα και σνακ και τροφή και γλυκά και ποτά και χορός και τραγούδι και μουσική.
Υπάρχει αυτό, μοναχοί, το πλύσιμο·
δεν λέω ότι 'δεν υπάρχει'.
Αυτό όμως το πλύσιμο, μοναχοί, είναι κατώτερο, χωριάτικο, κοινό, μη ευγενές, μη επωφελές, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα.
«Εγώ όμως, μοναχοί, θα διδάξω το ευγενές πλύσιμο, το οποίο πλύσιμο οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα, βασιζόμενα στο οποίο πλύσιμο τα όντα που είναι υποκείμενα στη γέννηση απελευθερώνονται από τη γέννηση, τα όντα που είναι υποκείμενα στο γήρας απελευθερώνονται από το γήρας, τα όντα που είναι υποκείμενα στον θάνατο απελευθερώνονται από τον θάνατο, τα όντα που είναι υποκείμενα στη λύπη, τον θρήνο, τον πόνο, τη δυσαρέσκεια και το άγχος απελευθερώνονται από τη λύπη, τον θρήνο, τον πόνο, τη δυσαρέσκεια και το άγχος. Ακούστε το, προσέχετε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Και ποιο είναι, μοναχοί, αυτό το ευγενές πλύσιμο, το οποίο οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα, βασιζόμενα στο οποίο πλύσιμο τα όντα που είναι υποκείμενα στη γέννηση απελευθερώνονται από τη γέννηση, τα όντα που είναι υποκείμενα στο γήρας απελευθερώνονται από το γήρας, τα όντα που είναι υποκείμενα στον θάνατο απελευθερώνονται από τον θάνατο, τα όντα που είναι υποκείμενα στη λύπη, τον θρήνο, τον πόνο, τη δυσαρέσκεια και το άγχος απελευθερώνονται από τη λύπη, τον θρήνο, τον πόνο, τη δυσαρέσκεια και το άγχος;
«Σε αυτόν που έχει ορθή άποψη, μοναχοί, η λανθασμένη άποψη έχει ξεπλυθεί· και οι πολλές κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις που προκύπτουν εξαιτίας της λανθασμένης άποψης, αυτές έχουν ξεπλυθεί σε αυτόν· και εξαιτίας της ορθής άποψης πολλές καλές νοητικές καταστάσεις φτάνουν στην εκπλήρωση της διαλογιστικής ανάπτυξης.
«Σε αυτόν που έχει ορθό λογισμό, μοναχοί, ο λανθασμένος λογισμός έχει ξεπλυθεί... κ.λπ... σε αυτόν που έχει ορθή ομιλία, μοναχοί, η λανθασμένη ομιλία έχει ξεπλυθεί... σε αυτόν που έχει ορθή πράξη, μοναχοί, η λανθασμένη πράξη έχει ξεπλυθεί... σε αυτόν που έχει ορθό βιοπορισμό, μοναχοί, ο λανθασμένος βιοπορισμός έχει ξεπλυθεί... σε αυτόν που έχει ορθή προσπάθεια, μοναχοί, η λανθασμένη προσπάθεια έχει ξεπλυθεί... σε αυτόν που έχει ορθή μνήμη, μοναχοί, η λανθασμένη μνήμη έχει ξεπλυθεί... σε αυτόν που έχει ορθή αυτοσυγκέντρωση, μοναχοί, η λανθασμένη αυτοσυγκέντρωση έχει ξεπλυθεί... σε αυτόν που έχει ορθή γνώση, μοναχοί, η λανθασμένη γνώση έχει ξεπλυθεί... κ.λπ...
«Σε αυτόν που έχει ορθή απελευθέρωση, μοναχοί, η λανθασμένη απελευθέρωση έχει ξεπλυθεί· και οι πολλές κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις που προκύπτουν εξαιτίας της λανθασμένης απελευθέρωσης, αυτές έχουν ξεπλυθεί σε αυτόν· και εξαιτίας της ορθής απελευθέρωσης πολλές καλές νοητικές καταστάσεις φτάνουν στην εκπλήρωση της διαλογιστικής ανάπτυξης. Αυτό λοιπόν, μοναχοί, είναι το ευγενές πλύσιμο που οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα, βασιζόμενα στο οποίο πλύσιμο τα όντα που είναι υποκείμενα στη γέννηση απελευθερώνονται από τη γέννηση, τα όντα που είναι υποκείμενα στο γήρας απελευθερώνονται από το γήρας, τα όντα που είναι υποκείμενα στον θάνατο απελευθερώνονται από τον θάνατο, τα όντα που είναι υποκείμενα στη λύπη, τον θρήνο, τον πόνο, τη δυσαρέσκεια και το άγχος απελευθερώνονται από τη λύπη, τον θρήνο, τον πόνο, τη δυσαρέσκεια και το άγχος». Έβδομη.