11.
Η ομιλία για τον κορμό ξύλου
41.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα.
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, κατεβαίνοντας από το όρος Γκιτζτζακούτα μαζί με πολλούς μοναχούς, είδε σε κάποια περιοχή έναν μεγάλο κορμό ξύλου.
Αφού είδε, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Βλέπετε, φίλοι, εσείς εκείνον τον μεγάλο κορμό ξύλου;»
«Ναι, φίλε».
«Αν επιθυμεί, φίλοι, ένας μοναχός κάτοχος υπερφυσικής δύναμης που έχει επιτύχει την κυριαρχία του νου θα μπορούσε να αποφασίσει ότι εκείνος ο κορμός ξύλου είναι γη. Για ποιο λόγο; Υπάρχει, φίλοι, σε εκείνον τον κορμό ξύλου το στερεό στοιχείο, σε εξάρτηση από το οποίο ένας μοναχός κάτοχος υπερφυσικής δύναμης που έχει επιτύχει την κυριαρχία του νου θα μπορούσε να αποφασίσει ότι εκείνος ο κορμός ξύλου είναι γη. Αν επιθυμεί, φίλοι, ένας μοναχός κάτοχος υπερφυσικής δύναμης που έχει επιτύχει την κυριαρχία του νου θα μπορούσε να αποφασίσει ότι εκείνος ο κορμός ξύλου είναι νερό... κ.λπ... θα μπορούσε να αποφασίσει ότι είναι φωτιά... θα μπορούσε να αποφασίσει ότι είναι αέρας... θα μπορούσε να αποφασίσει ότι είναι ωραίο... θα μπορούσε να αποφασίσει ότι είναι μη ελκυστικό. Για ποιο λόγο; Υπάρχει, φίλοι, σε εκείνον τον κορμό ξύλου το μη ελκυστικό στοιχείο, σε εξάρτηση από το οποίο ένας μοναχός κάτοχος υπερφυσικής δύναμης που έχει επιτύχει την κυριαρχία του νου θα μπορούσε να αποφασίσει ότι εκείνος ο κορμός ξύλου είναι μη ελκυστικό». Ενδέκατη.