4.
Η ομιλία για την απάντηση
84.
Εκεί ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα απευθύνθηκε στους μοναχούς -
«Φίλοι μοναχοί».
«Φίλε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα.
Ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε αυτό -
«Εδώ, φίλοι, ένας μοναχός διακηρύσσει την τελική απελευθερωτική γνώση - "η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, κατανοώ ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης". Αυτόν ο Τατχάγκατα ή ένας μαθητής του Τατχάγκατα, διαλογιστής, επιδέξιος στις διαλογιστικές επιτεύξεις, επιδέξιος στη συνείδηση των άλλων, επιδέξιος στις μεθόδους κατανόησης της συνείδησης των άλλων, ανακρίνει, εξετάζει και νουθετεί. Αυτός, ενώ ανακρίνεται, εξετάζεται και νουθετείται από τον Τατχάγκατα ή από έναν μαθητή του Τατχάγκατα, διαλογιστή, επιδέξιο στις διαλογιστικές επιτεύξεις, επιδέξιο στη συνείδηση των άλλων, επιδέξιο στις μεθόδους κατανόησης της συνείδησης των άλλων, φτάνει σε κενότητα, φτάνει σε έλλειψη αρετής, φτάνει σε συμφορά, φτάνει σε καταστροφή, φτάνει σε συμφορά και καταστροφή.
«Αυτόν ο Τατχάγκατα ή ένας μαθητής του Τατχάγκατα, διαλογιστής, επιδέξιος στις διαλογιστικές επιτεύξεις, επιδέξιος στη συνείδηση των άλλων, επιδέξιος στις μεθόδους κατανόησης της συνείδησης των άλλων, έτσι περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό του νου, στρέφει την προσοχή του - 'Γιατί άραγε αυτός ο σεβάσμιος διακηρύσσει την τελική απελευθερωτική γνώση - κατανοώ: η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης';
«Αυτόν ο Τατχάγκατα ή ένας μαθητής του Τατχάγκατα, διαλογιστής, επιδέξιος στις διαλογιστικές επιτεύξεις, επιδέξιος στη συνείδηση των άλλων, επιδέξιος στις μεθόδους κατανόησης της συνείδησης των άλλων, έτσι περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό του νου, κατανοεί -
'Αυτός ο σεβάσμιος είναι οργίλος· διαμένει συχνά με νου κατακλυσμένο από οργή. Η προδιάθεση στην οργή όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
'Αυτός ο σεβάσμιος όμως είναι μνησίκακος· διαμένει συχνά με νου κατακλυσμένο από εχθρότητα. Η προδιάθεση στην εχθρότητα όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
'Αυτός ο σεβάσμιος όμως είναι υποτιμητικός· διαμένει συχνά με νου κατακλυσμένο από περιφρόνηση. Η προδιάθεση στην περιφρόνηση όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
'Αυτός ο σεβάσμιος όμως είναι ανταγωνιστικός· διαμένει συχνά με νου κατακλυσμένο από θρασύτητα. Η προδιάθεση στη θρασύτητα όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
'Αυτός ο σεβάσμιος όμως είναι ζηλόφθονος· διαμένει συχνά με νου κατακλυσμένο από ζήλια. Η προδιάθεση στη ζήλια όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
'Αυτός ο σεβάσμιος όμως είναι τσιγκούνης· διαμένει συχνά με νου κατακλυσμένο από τσιγκουνιά. Η προδιάθεση στην τσιγκουνιά όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
«Αυτός ο σεβάσμιος όμως είναι δόλιος· διαμένει συχνά με νου κυριευμένο από δολιότητα. Η προδιάθεση προς δολιότητα όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
«Αυτός ο σεβάσμιος όμως είναι απατηλός· διαμένει συχνά με νου κυριευμένο από απάτη. Η προδιάθεση προς απάτη όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
«Αυτός ο σεβάσμιος όμως έχει κακόβουλες επιθυμίες· διαμένει συχνά με νου κυριευμένο από επιθυμία. Η προδιάθεση προς επιθυμία όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή.
«Αυτός ο σεβάσμιος όμως, ενώ υπάρχει κάτι ανώτερο που πρέπει να γίνει, έχει σταματήσει στη μέση λόγω ενός κατώτερου επιτεύγματος διάκρισης. Το σταμάτημα στη μέση όμως στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, αυτό είναι παρακμή».
«Πράγματι, φίλοι, ένας μοναχός χωρίς να εγκαταλείψει αυτές τις δέκα νοητικές καταστάσεις θα φτάσει σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή - αυτό είναι αδύνατον. Πράγματι, φίλοι, ένας μοναχός εγκαταλείποντας αυτές τις δέκα νοητικές καταστάσεις θα φτάσει σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή - αυτό είναι δυνατόν». Τέταρτο.