1.
Η ομιλία για την άγνοια
1.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Η άγνοια, μοναχοί, είναι πρόδρομος για την επίτευξη φαύλων νοητικών καταστάσεων, ακολουθεί ακριβώς πίσω η αδιαντροπιά και ο μη ηθικός φόβος. Σε αυτόν που έχει περιέλθει σε άγνοια, μοναχοί, στον μη σοφό, προκύπτει η λανθασμένη άποψη· σε αυτόν που έχει λανθασμένη άποψη προκύπτει ο λανθασμένος λογισμός· σε αυτόν που έχει λανθασμένο λογισμό προκύπτει η λανθασμένη ομιλία· σε αυτόν που έχει λανθασμένη ομιλία προκύπτει η λανθασμένη πράξη· σε αυτόν που έχει λανθασμένη πράξη προκύπτει ο λανθασμένος βιοπορισμός· σε αυτόν που έχει λανθασμένο βιοπορισμό προκύπτει η λανθασμένη προσπάθεια· σε αυτόν που έχει λανθασμένη προσπάθεια προκύπτει η λανθασμένη μνήμη· σε αυτόν που έχει λανθασμένη μνήμη προκύπτει η λανθασμένη αυτοσυγκέντρωση.
Η αληθινή γνώση όμως, μοναχοί, είναι πρόδρομος για την επίτευξη καλών νοητικών καταστάσεων, ακολουθεί ακριβώς πίσω η ντροπή και ο ηθικός φόβος. Σε αυτόν που έχει περιέλθει σε αληθινή γνώση, μοναχοί, στον σοφό, προκύπτει η ορθή άποψη· σε αυτόν που έχει ορθή άποψη προκύπτει ο ορθός λογισμός· σε αυτόν που έχει ορθό λογισμό προκύπτει η ορθή ομιλία· σε αυτόν που έχει ορθή ομιλία προκύπτει η ορθή πράξη· σε αυτόν που έχει ορθή πράξη προκύπτει ο ορθός βιοπορισμός· σε αυτόν που έχει ορθό βιοπορισμό προκύπτει η ορθή προσπάθεια· σε αυτόν που έχει ορθή προσπάθεια προκύπτει η ορθή μνήμη· σε αυτόν που έχει ορθή μνήμη προκύπτει η ορθή αυτοσυγκέντρωση». Πρώτο.