3.
Η ομιλία για τη ρυπαρότητα
163.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτές οι τέσσερις πρακτικές.
Ποιοι τέσσερις;
Δύσκολη πρακτική με βραδεία άμεση γνώση, δύσκολη πρακτική με ταχεία άμεση γνώση, εύκολη πρακτική με βραδεία άμεση γνώση, εύκολη πρακτική με ταχεία άμεση γνώση.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύσκολη πρακτική με βραδεία άμεση γνώση; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας τη ρυπαρότητα στο σώμα, αντιλαμβανόμενος την αποστροφή για την τροφή, αντιλαμβανόμενος τη μη-ευχαρίστηση σε ολόκληρο τον κόσμο, παρατηρώντας το παροδικό σε όλες τις δραστηριότητες· και η αντίληψη του θανάτου είναι καλά εδραιωμένη εσωτερικά σε αυτόν. Αυτός διαμένει στηριζόμενος σε αυτές τις πέντε δυνάμεις του ασκούμενου - τη δύναμη της πίστης, τη δύναμη της ντροπής, τη δύναμη του ηθικού φόβου, τη δύναμη της ενεργητικότητας, τη δύναμη της σοφίας. Σε αυτόν εμφανίζονται αυτές οι πέντε ικανότητες αδύναμες - η ικανότητα της πίστης, η ικανότητα της ενεργητικότητας, η ικανότητα της μνήμης, η ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης, η ικανότητα της σοφίας. Αυτός, λόγω της αδυναμίας αυτών των πέντε ικανοτήτων, αργά φτάνει στη συνθήκη αμεσότητας για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, δύσκολη πρακτική με βραδεία άμεση γνώση.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύσκολη πρακτική με ταχεία άμεση γνώση; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας τη ρυπαρότητα στο σώμα, αντιλαμβανόμενος την αποστροφή για την τροφή, αντιλαμβανόμενος τη μη-ευχαρίστηση σε ολόκληρο τον κόσμο, παρατηρώντας το παροδικό σε όλες τις δραστηριότητες· και η αντίληψη του θανάτου είναι καλά εδραιωμένη εσωτερικά σε αυτόν. Αυτός διαμένει στηριζόμενος σε αυτές τις πέντε δυνάμεις του ασκούμενου - τη δύναμη της πίστης... κ.λπ... τη δύναμη της σοφίας. Σε αυτόν εμφανίζονται αυτές οι πέντε ικανότητες ισχυρές - η ικανότητα της πίστης... κ.λπ... η ικανότητα της σοφίας. Αυτός, λόγω της ισχύος αυτών των πέντε ικανοτήτων, γρήγορα φτάνει στη συνθήκη αμεσότητας για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, δύσκολη πρακτική με ταχεία άμεση γνώση.
Και ποια, μοναχοί, είναι η εύκολη πρακτική με βραδεία άμεση γνώση; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένει· με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού, έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από εσωτερική ηρεμία και ενότητα του νου, χωρίς λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αυτοσυγκέντρωση, διαμένει· με την απαλλαγή από την αγαλλίαση, παραμένει με αταραξία, μνήμων και με πλήρη επίγνωση, και βιώνει σωματική ευτυχία, αυτό που οι ευγενείς περιγράφουν ως - 'αυτός που έχει αταραξία και μνήμη, που διαμένει στην ευτυχία', έχοντας επιτύχει την τρίτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει· με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης και με την εγκατάλειψη του πόνου, και με την προηγούμενη πάροδο της ευαρέσκειας και της δυσαρέσκειας, έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο και την εξάγνιση της μνήμης λόγω της αταραξίας, διαμένει. Αυτός διαμένει στηριζόμενος σε αυτές τις πέντε δυνάμεις του ασκούμενου - τη δύναμη της πίστης... κ.λπ... τη δύναμη της σοφίας. Σε αυτόν εμφανίζονται αυτές οι πέντε ικανότητες αδύναμες - η ικανότητα της πίστης... κ.λπ... η ικανότητα της σοφίας. Αυτός, λόγω της αδυναμίας αυτών των πέντε ικανοτήτων, αργά φτάνει στη συνθήκη αμεσότητας για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, εύκολη πρακτική με βραδεία άμεση γνώση.
Και ποια, μοναχοί, είναι η εύκολη πρακτική με ταχεία άμεση γνώση; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένει... κ.λπ... τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση... κ.λπ... την τρίτη διαλογιστική έκσταση... κ.λπ... εισέρχεται και παραμένει στην τέταρτη διαλογιστική έκσταση. Αυτός διαμένει στηριζόμενος σε αυτές τις πέντε δυνάμεις του ασκούμενου - τη δύναμη της πίστης, τη δύναμη της ντροπής, τη δύναμη του ηθικού φόβου, τη δύναμη της ενεργητικότητας, τη δύναμη της σοφίας. Σε αυτόν εμφανίζονται αυτές οι πέντε ικανότητες ισχυρές - η ικανότητα της πίστης, η ικανότητα της ενεργητικότητας, η ικανότητα της μνήμης, η ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης, η ικανότητα της σοφίας. Αυτός, λόγω της ισχύος αυτών των πέντε ικανοτήτων, γρήγορα φτάνει στη συνθήκη αμεσότητας για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, εύκολη πρακτική με ταχεία άμεση γνώση. Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις πρακτικές». Τρίτη.