10.
Η ομιλία για τον Άρακα
74.
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, υπήρχε ένας Διδάσκαλος ονόματι Άρακα, ιδρυτής αίρεσης, χωρίς πάθος για τις ηδονές.
Ο Διδάσκαλος Άρακα, μοναχοί, είχε πολλές εκατοντάδες μαθητές.
Ο Διδάσκαλος Άρακα δίδασκε έτσι τη Διδασκαλία στους μαθητές:
"Μικρή, βραχμάνε, είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη, σύντομη, με πολλή δυστυχία, με πολλή ταλαιπωρία· με σοφία πρέπει να κατανοηθεί, πρέπει να γίνει το καλό, πρέπει να ακολουθηθεί η άγια ζωή· δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε.
«Όπως, βραχμάνε, η σταγόνα δροσιάς στην άκρη του χόρτου, όταν ο ήλιος ανατέλλει, εξαφανίζεται γρήγορα, δεν έχει μακρά διάρκεια· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, σαν σταγόνα δροσιάς είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη, σύντομη, με πολλή δυστυχία, με πολλή ταλαιπωρία· με σοφία πρέπει να κατανοηθεί, πρέπει να γίνει το καλό, πρέπει να ακολουθηθεί η άγια ζωή· δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε.
«Όπως, βραχμάνε, όταν ο ουρανός βρέχει με χοντρές σταγόνες, η φούσκα νερού εξαφανίζεται γρήγορα, δεν έχει μακρά διάρκεια· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, σαν φούσκα νερού είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη, σύντομη, με πολλή δυστυχία, με πολλή ταλαιπωρία· με σοφία πρέπει να κατανοηθεί, πρέπει να γίνει το καλό, πρέπει να ακολουθηθεί η άγια ζωή· δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε.
«Όπως, βραχμάνε, η γραμμή που χαράζεται στο νερό εξαφανίζεται γρήγορα, δεν έχει μακρά διάρκεια· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, σαν γραμμή στο νερό είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη... κ.λπ... δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε.
«Όπως, βραχμάνε, ένας ποταμός ορεινός, που πηγαίνει μακριά, με γρήγορο ρεύμα, ικανός να παρασύρει, δεν υπάρχει εκείνη η στιγμή ή το διάστημα ή η στιγμούλα που αυτός σταματά, αλλά αυτός πηγαίνει και κυλά και ρέει· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, σαν ορεινός ποταμός είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη, σύντομη... κ.λπ... δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε.
«Όπως, βραχμάνε, ένας δυνατός άνδρας, αφού συγκεντρώσει μια μπάλα σάλιου στην άκρη της γλώσσας, θα την έφτυνε χωρίς δυσκολία· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, σαν μπάλα σάλιου είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη... κ.λπ... δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε.
«Όπως, βραχμάνε, ένα κομμάτι κρέας ριγμένο σε σιδερένιο καζάνι ζεσταμένο όλη την ημέρα εξαφανίζεται γρήγορα, δεν έχει μακρά διάρκεια· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, σαν κομμάτι κρέας είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη... κ.λπ... δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε.
«Όπως, βραχμάνε, μια αγελάδα που πρέπει να σφαγεί, οδηγούμενη στο σφαγείο, όποιο πόδι κι αν σηκώνει, είναι κοντά στη σφαγή, είναι κοντά στον θάνατο· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, σαν αγελάδα προς σφαγή είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη, σύντομη, με πολλή δυστυχία, με πολλή ταλαιπωρία· με σοφία πρέπει να κατανοηθεί, πρέπει να γίνει το καλό, πρέπει να ακολουθηθεί η άγια ζωή· δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε."
«Εκείνη την περίοδο όμως, μοναχοί, η διάρκεια ζωής των ανθρώπων ήταν εξήντα χιλιάδες χρόνια, και τα κορίτσια πεντακοσίων ετών ήταν κατάλληλα για σύζυγοι. Εκείνη την περίοδο όμως, μοναχοί, οι άνθρωποι είχαν μόνο έξι ασθένειες - κρύο, ζέστη, πείνα, δίψα, αφόδευση, ούρηση. Αυτός λοιπόν, μοναχοί, ο Διδάσκαλος Άρακα, σε τόσο μακρόβιους ανθρώπους, με τόσο μεγάλη διάρκεια ζωής, με τόσο λίγες ασθένειες, δίδασκε έτσι τη Διδασκαλία στους μαθητές: "Μικρή, βραχμάνε, είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη, σύντομη, με πολλή δυστυχία, με πολλή ταλαιπωρία· με σοφία πρέπει να κατανοηθεί, πρέπει να γίνει το καλό, πρέπει να ακολουθηθεί η άγια ζωή· δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε."
«Τώρα αυτό, μοναχοί, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε - "Μικρή είναι η ζωή των ανθρώπων, περιορισμένη, σύντομη, με πολλή δυστυχία, με πολλή ταλαιπωρία· με σοφία πρέπει να κατανοηθεί, πρέπει να γίνει το καλό, πρέπει να ακολουθηθεί η άγια ζωή· δεν υπάρχει αθανασία για αυτόν που γεννήθηκε." Τώρα, μοναχοί, αυτός που ζει πολύ, ζει εκατό χρόνια ή λίγο περισσότερο. Ζώντας όμως, μοναχοί, εκατό χρόνια, ζει μόνο τριακόσιες εποχές - εκατό εποχές χειμώνων, εκατό εποχές καλοκαιριών, εκατό εποχές βροχών. Ζώντας όμως, μοναχοί, τριακόσιες εποχές, ζει μόνο χίλιους διακόσιους μήνες - τετρακόσιους μήνες χειμώνων, τετρακόσιους μήνες καλοκαιριών, τετρακόσιους μήνες βροχών. Ζώντας όμως, μοναχοί, χίλιους διακόσιους μήνες, ζει μόνο δύο χιλιάδες τετρακόσια δεκαπενθήμερα - οκτακόσια δεκαπενθήμερα χειμώνων, οκτακόσια δεκαπενθήμερα καλοκαιριών, οκτακόσια δεκαπενθήμερα βροχών. Ζώντας όμως, μοναχοί, δύο χιλιάδες τετρακόσια δεκαπενθήμερα, ζει μόνο τριάντα έξι χιλιάδες νύχτες - δώδεκα χιλιάδες νύχτες χειμώνων, δώδεκα χιλιάδες νύχτες καλοκαιριών, δώδεκα χιλιάδες νύχτες βροχών. Ζώντας όμως, μοναχοί, τριάντα έξι χιλιάδες νύχτες, τρώει μόνο εβδομήντα δύο χιλιάδες γεύματα - είκοσι τέσσερις χιλιάδες γεύματα χειμώνων, είκοσι τέσσερις χιλιάδες γεύματα καλοκαιριών, είκοσι τέσσερις χιλιάδες γεύματα βροχών, μαζί με τον θηλασμό από τη μητέρα και μαζί με τα εμπόδια στο γεύμα.
«Αυτά είναι τα εμπόδια στην τροφή: κάποιος με υπνηλία δεν τρώει τροφή, κάποιος δυστυχισμένος δεν τρώει τροφή, κάποιος άρρωστος δεν τρώει τροφή, κάποιος που τηρεί την ημέρα της Ουποσάθα δεν τρώει τροφή, κάποιος που δεν έχει αποκτήσει τροφή δεν τρώει τροφή. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, για έναν άνθρωπο με διάρκεια ζωής εκατό χρόνια, η ζωή έχει υπολογιστεί από εμένα, η διάρκεια ζωής έχει υπολογιστεί, οι εποχές έχουν υπολογιστεί, τα έτη έχουν υπολογιστεί, οι μήνες έχουν υπολογιστεί, τα δεκαπενθήμερα έχουν υπολογιστεί, οι νύχτες έχουν υπολογιστεί, οι ημέρες έχουν υπολογιστεί, τα γεύματα έχουν υπολογιστεί, τα εμπόδια στην τροφή έχουν υπολογιστεί. Αυτό, μοναχοί, που πρέπει να γίνει από τον Διδάσκαλο για τους μαθητές, αναζητώντας το καλό τους, με συμπόνια, από συμπόνια· αυτό έχει γίνει για εσάς από εμένα. Αυτές, μοναχοί, είναι οι βάσεις των δένδρων, αυτές είναι οι άδειες οικίες. Διαλογίζεστε, μοναχοί, μην αμελείτε· μη νιώσετε μετάνοια αργότερα. Αυτή είναι η παραίνεσή μας προς εσάς». Δέκατη.