4.
Η ομιλία για τον Άξιο
76.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Η ύλη, μοναχοί, είναι παροδική.
Ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό·
ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός·
ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία.
Το αίσθημα...
η αντίληψη...
οι δραστηριότητες...
η συνείδηση είναι παροδική.
Ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό·
ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός·
ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία».
«Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από την ύλη, αποστασιοποιείται από το αίσθημα... αποστασιοποιείται από την αντίληψη... αποστασιοποιείται από τις δραστηριότητες... αποστασιοποιείται από τη συνείδηση. Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος· μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται. Υπάρχει η γνώση: «στον απελευθερωμένο, υπάρχει απελευθέρωση». Κατανοεί: «η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης». Όσες είναι οι κατοικίες των όντων, μοναχοί, όση είναι η κορυφή της ύπαρξης, αυτοί είναι οι ανώτεροι, αυτοί είναι οι άριστοι στον κόσμο, δηλαδή οι Άξιοι».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Αφού είπε αυτά, ο Καλότυχος, ο Διδάσκαλος, είπε επιπλέον αυτό:
η αλαζονεία του 'εγώ είμαι' έχει εκριζωθεί, το δίχτυ της αυταπάτης έχει διαρραγεί.
αμόλυντοι στον κόσμο αυτοί, έχουν γίνει ανώτεροι, χωρίς νοητικές διαφθορές.
αξιέπαινοι ενάρετοι άνθρωποι, γνήσιοι γιοι του Βούδα.
περιφέρονται οι μεγάλοι ήρωες, έχοντας εγκαταλείψει φόβο και τρόμο.
αυτοί είναι οι ανώτεροι στον κόσμο, επιθυμία σε αυτούς δεν υπάρχει.
αυτό που είναι η ουσία της άγιας ζωής, σε αυτό δεν εξαρτώνται από άλλους.
έχοντας φτάσει στο επίπεδο της δαμασμένης κατάστασης, αυτοί στον κόσμο είναι νικητές.
βρυχώνται αυτοί το βρύχημα του λιονταριού, Φωτισμένοι στον κόσμο, ανυπέρβλητοι». Τέταρτο.