6.
Η ομιλία για τον Ανουρούντα
46.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κοσάμπι, στο μοναστήρι του Γκοσίτα.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Ανουρούντα είχε πάει για ημερήσια διαμονή σε απομόνωση.
Τότε πολλές θεότητες που ανήκαν στους Ευχάριστους πήγαν εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ανουρούντα·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον σεβάσμιο Ανουρούντα και στάθηκαν στο πλάι.
Στεκόμενες στο πλάι, εκείνες οι θεότητες είπαν στον σεβάσμιο Ανουρούντα:
«Εμείς, σεβάσμιε Ανουρούντα, είμαστε θεότητες που ονομάζονται Ευχάριστες· σε τρεις θέσεις ασκούμε κυριαρχία και εξουσία.
Εμείς, σεβάσμιε Ανουρούντα, όποιο χρώμα επιθυμούμε, τέτοιο χρώμα αποκτούμε επιτόπου·
όποιον ήχο επιθυμούμε, τέτοιον ήχο αποκτούμε επιτόπου·
όποια ευτυχία επιθυμούμε, τέτοια ευτυχία αποκτούμε επιτόπου.
Εμείς, σεβάσμιε Ανουρούντα, είμαστε θεότητες που ονομάζονται Ευχάριστες· σε αυτές τις τρεις θέσεις ασκούμε κυριαρχία και εξουσία».
Τότε στον σεβάσμιο Ανουρούντα ήρθε αυτή η σκέψη: «Αχ, μακάρι αυτές οι θεότητες να γίνονταν όλες μπλε, με μπλε χρώμα, με μπλε ρούχα, με μπλε στολίδια». Τότε εκείνες οι θεότητες, γνωρίζοντας τη σκέψη του σεβάσμιου Ανουρούντα, έγιναν όλες μπλε, με μπλε χρώμα, με μπλε ρούχα, με μπλε στολίδια.
Τότε στον σεβάσμιο Ανουρούντα ήρθε αυτή η σκέψη: «Αχ, μακάρι αυτές οι θεότητες να γίνονταν όλες κίτρινες»... κ.λπ... «όλες κόκκινες»... «όλες λευκές, με λευκό χρώμα, με λευκά ρούχα, με λευκά στολίδια». Τότε εκείνες οι θεότητες, γνωρίζοντας τη σκέψη του σεβάσμιου Ανουρούντα, έγιναν όλες λευκές, με λευκό χρώμα, με λευκά ρούχα, με λευκά στολίδια.
Τότε εκείνες οι θεότητες, η μία τραγούδησε, η μία χόρεψε και η μία χτύπησε τα δάχτυλα. Όπως ακριβώς ενός πεντάχορδου μουσικού οργάνου καλά κουρδισμένου, καλά παιγμένου, παιγμένου από επιδέξιους μουσικούς, ο ήχος είναι γλυκός και ευχάριστος και επιθυμητός και αγαπητός και μεθυστικός· ακριβώς έτσι, των στολιδιών εκείνων των θεοτήτων ο ήχος ήταν γλυκός και ευχάριστος και επιθυμητός και αγαπητός και μεθυστικός. Τότε ο σεβάσμιος Ανουρούντα κατέβασε τις αισθήσεις του.
Τότε εκείνες οι θεότητες, λέγοντας «Ο σεβάσμιος Ανουρούντα δεν συναινεί», εξαφανίστηκαν ακριβώς εκεί. Τότε ο σεβάσμιος Ανουρούντα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ανουρούντα είπε στον Ευλογημένο:
«Εδώ εγώ, σεβάσμιε κύριε, είχα πάει για ημερήσια διαμονή σε απομόνωση. Τότε, σεβάσμιε κύριε, πολλές θεότητες που ανήκαν στους Ευχάριστους με πλησίασαν· αφού πλησίασαν, μου απέδωσαν σεβασμό και στάθηκαν στο πλάι. Στεκόμενες στο πλάι, σεβάσμιε κύριε, εκείνες οι θεότητες μου είπαν: 'Εμείς, σεβάσμιε Ανουρούντα, είμαστε θεότητες που ονομάζονται Ευχάριστες· σε τρεις θέσεις ασκούμε κυριαρχία και εξουσία. Εμείς, σεβάσμιε Ανουρούντα, όποιο χρώμα επιθυμούμε, τέτοιο χρώμα αποκτούμε επιτόπου· όποιον ήχο επιθυμούμε, τέτοιον ήχο αποκτούμε επιτόπου· όποια ευτυχία επιθυμούμε, τέτοια ευτυχία αποκτούμε επιτόπου. Εμείς, σεβάσμιε Ανουρούντα, είμαστε θεότητες που ονομάζονται Ευχάριστες· σε αυτές τις τρεις θέσεις ασκούμε κυριαρχία και εξουσία'. Τότε, σεβάσμιε κύριε, μου ήρθε η σκέψη: 'Αχ, μακάρι αυτές οι θεότητες να γίνονταν όλες μπλε, με μπλε χρώμα, με μπλε ρούχα, με μπλε στολίδια'. Τότε, σεβάσμιε κύριε, εκείνες οι θεότητες, γνωρίζοντας τη σκέψη μου, έγιναν όλες μπλε, με μπλε χρώμα, με μπλε ρούχα, με μπλε στολίδια.
«Τότε, σεβάσμιε κύριε, μου ήρθε η σκέψη: 'Αχ, μακάρι αυτές οι θεότητες να ήταν όλες κίτρινες... κ.λπ... όλες κόκκινες... κ.λπ... όλες λευκές, με λευκό χρώμα, με λευκά ρούχα, με λευκά στολίδια'. Τότε, σεβάσμιε κύριε, εκείνες οι θεότητες, γνωρίζοντας τη σκέψη μου, έγιναν όλες λευκές, με λευκό χρώμα, με λευκά ρούχα, με λευκά στολίδια.
«Τότε, σεβάσμιε κύριε, εκείνες οι θεότητες, μία τραγούδησε και μία χόρεψε και μία χτύπησε τα δάχτυλα. Όπως ακριβώς ενός πεντάχορδου μουσικού οργάνου καλά κουρδισμένου, καλά παιγμένου, παιγμένου από επιδέξιους μουσικούς, ο ήχος είναι γλυκός και ευχάριστος και επιθυμητός και αγαπητός και μεθυστικός· ακριβώς έτσι, των στολιδιών εκείνων των θεοτήτων ο ήχος ήταν γλυκός και ευχάριστος και επιθυμητός και αγαπητός και μεθυστικός. Τότε εγώ, σεβάσμιε κύριε, κατέβασα τις αισθήσεις μου.
«Τότε, σεβάσμιε κύριε, εκείνες οι θεότητες, λέγοντας 'ο σεβάσμιος Ανουρούντα δεν συναινεί', εξαφανίστηκαν ακριβώς εκεί. Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένη μια γυναίκα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των ευχάριστων θεών;»
«Με οκτώ, Ανουρούντα, ιδιότητες προικισμένη μια γυναίκα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των ευχάριστων θεών. Με ποιες οκτώ; Εδώ, Ανουρούντα, μια γυναίκα σε όποιον σύζυγο οι γονείς τη δώσουν, επιθυμώντας το καλό της, αναζητώντας την ωφέλειά της, συμπονετικοί, από συμπόνια, σε αυτόν είναι αυτή που σηκώνεται πρώτη, αυτή που ξαπλώνει τελευταία, αυτή που ακούει τι να κάνει, αυτή που συμπεριφέρεται ευχάριστα, αυτή που μιλά με αγάπη.
«Όσοι είναι σεβαστοί για τον σύζυγο - είτε η μητέρα είτε ο πατέρας είτε ασκητές και βραχμάνοι - αυτούς τιμάει, σέβεται, αποδίδει ευλάβεια, δείχνει ευσέβεια, και όταν έρχονται τους τιμά με κάθισμα και νερό.
«Όσες είναι οι εσωτερικές εργασίες του συζύγου - είτε μαλλί είτε βαμβάκι - σε αυτές είναι επιδέξια, μη τεμπέλα, προικισμένη με διερεύνηση για τα κατάλληλα μέσα σε αυτά, ικανή να τα κάνει, ικανή να τα διοργανώσει.
«Όποιοι είναι οι εσωτερικοί άνθρωποι του συζύγου - είτε δούλοι είτε υπηρέτες είτε εργάτες - αυτών γνωρίζει τι έγινε ως γινόμενο και τι δεν έγινε ως μη γινόμενο, και γνωρίζει τη δύναμη και την αδυναμία των αρρώστων, και μοιράζει σε αυτούς στερεά και μαλακή τροφή σύμφωνα με το μερίδιό τους.
«Ό,τι ο σύζυγος φέρνει, είτε χρήματα είτε δημητριακά είτε χρυσό, αυτό το διαφυλάσσει με φύλαξη και προστασία, και σε αυτό είναι μη απατεώνισσα, μη κλέφτρα, μη μέθυσα, μη σπάταλη.
«Επίσης είναι λαϊκή ακόλουθος που έχει καταφύγει στον Βούδα ως καταφύγιο, έχει καταφύγει στη Διδασκαλία ως καταφύγιο, έχει καταφύγει στην Κοινότητα ως καταφύγιο.
«Επίσης είναι ηθική - απέχει από τον φόνο έμβιων όντων, απέχει από τη λήψη του μη δοσμένου, απέχει από τη λανθασμένη σεξουαλική συμπεριφορά, απέχει από την ψευδολογία, απέχει από τα οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα και μεθυστικά που προξενούν απροσεξία.
«Επίσης είναι γενναιόδωρη. Κατοικεί εντός οικίας με νου απαλλαγμένο από τον ρύπο της τσιγκουνιάς, γενναιόδωρη, με καθαρά χέρια, χαρούμενη στην αποδέσμευση, άξια να ζητηθεί, χαρούμενη στη δωρεά και τη διανομή.
«Με αυτές τις οκτώ ιδιότητες, Ανουρούντα, προικισμένη μια γυναίκα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των ευχάριστων θεών».
τον άνδρα που δίνει κάθε επιθυμία, τον σύζυγο δεν περιφρονεί.
και όλους τους σεβαστούς του συζύγου, η σοφή τιμά.
συμπεριφέρεται ευχάριστα στον σύζυγο, προστατεύει τα συγκεντρωμένα.
Μανάπα ονομάζονται εκείνοι οι θεοί, όπου αυτή επαναγεννιέται». Έκτο.