2.
Η ομιλία για την επίτευξη των σταδιακών διαμονών
33.
«Θα σας διδάξω, μοναχοί, αυτές τις εννέα σταδιακές διαλογιστικές επιτεύξεις διαμονής· ακούστε το... κ.λπ...
Και ποιες, μοναχοί, είναι οι εννέα σταδιακές διαλογιστικές επιτεύξεις διαμονής;
Όπου οι ηδονές καταπαύουν, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει τις ηδονές διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' - έτσι λέω.
'Πού οι ηδονές καταπαύουν, και ποιοι έχοντας καταπαύσει τις ηδονές διαμένουν -
εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι -
'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένει.
Εδώ οι ηδονές καταπαύουν, και αυτοί έχοντας καταπαύσει τις ηδονές διαμένουν'.
Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες·
αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε.
«Όπου ο λογισμός και ο συλλογισμός καταπαύουν, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει τον λογισμό και τον συλλογισμό διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' - έτσι λέω. 'Πού ο λογισμός και ο συλλογισμός καταπαύουν, και ποιοι έχοντας καταπαύσει τον λογισμό και τον συλλογισμό διαμένουν - εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι - 'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού... κ.λπ... έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, διαμένει· εδώ ο λογισμός και ο συλλογισμός καταπαύουν, και αυτοί έχοντας καταπαύσει τον λογισμό και τον συλλογισμό διαμένουν'. Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες· αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε.
«Όπου η αγαλλίαση καταπαύει, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει την αγαλλίαση διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' - έτσι λέω. 'Πού η αγαλλίαση καταπαύει, και ποιοι έχοντας καταπαύσει την αγαλλίαση διαμένουν - εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι - 'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, με την απαλλαγή από την αγαλλίαση... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την τρίτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει· εδώ η αγαλλίαση καταπαύει, και αυτοί έχοντας καταπαύσει την αγαλλίαση διαμένουν'. Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες· αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε.
«Όπου η ευτυχία της αταραξίας καταπαύει, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει την ευτυχία της αταραξίας διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' - έτσι λέω. 'Πού η ευτυχία της αταραξίας καταπαύει, και ποιοι έχοντας καταπαύσει την ευτυχία της αταραξίας διαμένουν - εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι - 'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει· εδώ η ευτυχία της αταραξίας καταπαύει, και αυτοί έχοντας καταπαύσει την ευτυχία της αταραξίας διαμένουν'. Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες· αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε.
«Όπου η αντίληψη της υλικής μορφής καταπαύει, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει την αντίληψη της υλικής μορφής διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' λέω. 'Πού η αντίληψη της υλικής μορφής καταπαύει, και ποιοι έχοντας καταπαύσει την αντίληψη της υλικής μορφής διαμένουν - εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι - 'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, με την πλήρη υπέρβαση των αντιλήψεων της υλικής μορφής, με την πάροδο των αντιλήψεων της αποστροφής, με τη μη προσοχή στις αντιλήψεις της ποικιλομορφίας, σκεπτόμενος «άπειρος είναι ο χώρος», έχοντας επιτύχει το επίπεδο του άπειρου χώρου, διαμένει. Εδώ η αντίληψη της υλικής μορφής καταπαύει, και αυτοί έχοντας καταπαύσει την αντίληψη της υλικής μορφής διαμένουν'. Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες· αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε.
«Όπου η αντίληψη του επιπέδου του άπειρου χώρου καταπαύει, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου του άπειρου χώρου διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' λέω. 'Πού η αντίληψη του επιπέδου του άπειρου χώρου καταπαύει, και ποιοι έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου του άπειρου χώρου διαμένουν - εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι - 'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο του άπειρου χώρου, σκεπτόμενος «άπειρη είναι η συνείδηση», έχοντας επιτύχει το επίπεδο της άπειρης συνείδησης, διαμένει. Εδώ η αντίληψη του επιπέδου του άπειρου χώρου καταπαύει, και αυτοί έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου του άπειρου χώρου διαμένουν'. Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες· αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε.
«Όπου η αντίληψη του επιπέδου της άπειρης συνείδησης καταπαύει, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της άπειρης συνείδησης διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' λέω. 'Πού η αντίληψη του επιπέδου της άπειρης συνείδησης καταπαύει, και ποιοι έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της άπειρης συνείδησης διαμένουν - εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι - 'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της άπειρης συνείδησης, σκεπτόμενος «δεν υπάρχει τίποτε», έχοντας επιτύχει το επίπεδο της μηδαμινότητας, διαμένει. Εδώ η αντίληψη του επιπέδου της άπειρης συνείδησης καταπαύει, και αυτοί έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της άπειρης συνείδησης διαμένουν'. Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες· αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε.
«Όπου η αντίληψη του επιπέδου της μηδαμινότητας καταπαύει, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της μηδαμινότητας διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' λέω. 'Πού η αντίληψη του επιπέδου της μηδαμινότητας καταπαύει, και ποιοι έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της μηδαμινότητας διαμένουν - εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι - 'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της μηδαμινότητας, έχοντας επιτύχει το επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης, διαμένει. Εδώ η αντίληψη του επιπέδου της μηδαμινότητας καταπαύει, και αυτοί έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της μηδαμινότητας διαμένουν'. Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες· αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε.
«Όπου η αντίληψη του επιπέδου της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης καταπαύει, και αυτοί που έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης διαμένουν, 'σίγουρα εκείνοι οι σεβάσμιοι είναι χωρίς πόθο, κατασβεσμένοι, έχουν διαβεί, έχουν υπερβεί ως προς αυτόν τον παράγοντα' λέω. 'Πού η αντίληψη του επιπέδου της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης καταπαύει, και ποιοι έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης διαμένουν - εγώ δεν γνωρίζω αυτό, εγώ δεν βλέπω αυτό', αν κάποιος έλεγε έτσι, αυτός πρέπει να του ειπωθεί έτσι - 'Εδώ, φίλε, ένας μοναχός, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης, έχοντας επιτύχει την παύση της αντίληψης και του αισθήματος, διαμένει. Εδώ η αντίληψη του επιπέδου της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης καταπαύει, και αυτοί έχοντας καταπαύσει την αντίληψη του επιπέδου της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης διαμένουν'. Σίγουρα, μοναχοί, ένας χωρίς δολιότητα και χωρίς απάτη θα δεχόταν με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και θα εξέφραζε ευχαριστίες· αφού δεχτεί με χαρά αυτό που ειπώθηκε λέγοντας «καλώς» και εκφράσει ευχαριστίες, προσκυνώντας με ενωμένες παλάμες θα υπηρετούσε. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι εννέα σταδιακές διαλογιστικές επιτεύξεις διαμονής». Δεύτερο.