7.
Η ομιλία για τον πείρο
229.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, οι Ντασάραχα είχαν ένα τύμπανο που ονομαζόταν Άνακα.
Όταν το τύμπανο Άνακα ράγιζε, οι Ντασάραχα έβαζαν άλλη σφήνα.
Ήρθε, μοναχοί, ο καιρός που η αρχαία δερμάτινη μεμβράνη του τυμπάνου Άνακα εξαφανίστηκε.
Απέμεινε μόνο το σύνολο των σφηνών.
Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, θα υπάρξουν μοναχοί στο μέλλον, οι οποίοι όταν απαγγέλλονται εκείνες οι ομιλίες που ειπώθηκαν από τον Τατχάγκατα, βαθιές, με βαθύ νόημα, υπερκόσμιες, συνδεδεμένες με την κενότητα, δεν θα ακούν, δεν θα δίνουν το αυτί τους, δεν θα εδραιώνουν τον νου τους για την τελική απελευθερωτική γνώση, και δεν θα θεωρούν ότι αυτές οι διδασκαλίες πρέπει να μαθευτούν και να κατακτηθούν».
«Αλλά εκείνες οι ομιλίες που είναι φτιαγμένες από ποιητές, ποιητικές, με περίτεχνα γράμματα, με περίτεχνες φράσεις, εξωτερικές, ειπωμένες από μαθητές, όταν αυτές απαγγέλλονται, θα ακούν, θα δίνουν το αυτί τους, θα εδραιώνουν τον νου τους για την τελική απελευθερωτική γνώση, και θα θεωρούν ότι αυτές οι διδασκαλίες πρέπει να μαθευτούν και να κατακτηθούν. Έτσι, μοναχοί, θα υπάρξει η εξαφάνιση αυτών των ομιλιών που ειπώθηκαν από τον Τατχάγκατα, βαθιών, με βαθύ νόημα, υπερκόσμιων, συνδεδεμένων με την κενότητα. Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'εκείνες οι ομιλίες που ειπώθηκαν από τον Τατχάγκατα, βαθιές, με βαθύ νόημα, υπερκόσμιες, συνδεδεμένες με την κενότητα, όταν αυτές απαγγέλλονται, θα ακούμε, θα δίνουμε το αυτί μας, θα εδραιώνουμε τον νου μας για την τελική απελευθερωτική γνώση, και θα θεωρούμε ότι αυτές οι διδασκαλίες πρέπει να μαθευτούν και να κατακτηθούν'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Έβδομη.