3.
Η ομιλία για το παροδικό
45.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Η ύλη, μοναχοί, είναι παροδική.
Ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό·
ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός·
ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία.
Σε αυτόν που βλέπει έτσι αυτό όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία, η συνείδηση απαλλάσσεται από το πάθος, απελευθερώνεται από τις νοητικές διαφθορές μέσω της μη προσκόλλησης.
Το αίσθημα είναι παροδικό...
η αντίληψη...
οι δραστηριότητες...
η συνείδηση είναι παροδική.
Ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό·
ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός·
ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία.
Σε αυτόν που βλέπει έτσι αυτό όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία, η συνείδηση απαλλάσσεται από το πάθος, απελευθερώνεται από τις νοητικές διαφθορές μέσω της μη προσκόλλησης.
Αν, μοναχοί, η συνείδηση ενός μοναχού είναι αποπαθιασμένη και απελευθερωμένη από το υλικό στοιχείο μέσω της μη προσκόλλησης στις νοητικές διαφθορές, από το στοιχείο του αισθήματος... κ.λπ...
από το στοιχείο της αντίληψης...
από το στοιχείο των δραστηριοτήτων...
αν, μοναχοί, η συνείδηση ενός μοναχού είναι αποπαθιασμένη και απελευθερωμένη από το στοιχείο της συνείδησης μέσω της μη προσκόλλησης στις νοητικές διαφθορές.
Λόγω της απελευθέρωσης είναι σταθερός.
Λόγω της σταθερότητας είναι ικανοποιημένος.
Λόγω της ικανοποίησης δεν ταράζεται.
Μη ταραζόμενος επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα μέσα του.
Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Τρίτη.