4.
Η ομιλία για τη φύση του παροδικού
173.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο:
«'Υποκείμενο στην παροδικότητα, υποκείμενο στην παροδικότητα', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Τι άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι υποκείμενο στην παροδικότητα;»
«Η ύλη, Ράντχα, είναι υποκείμενη στην παροδικότητα, το αίσθημα είναι υποκείμενο στην παροδικότητα, η αντίληψη είναι υποκείμενη στην παροδικότητα, οι δραστηριότητες είναι υποκείμενες στην παροδικότητα, η συνείδηση είναι υποκείμενη στην παροδικότητα.
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
Τέταρτο.