4.
Η ομιλία για το κατάλληλο για τη Νιμπάνα μέσω του μη-εαυτού
149.
«Θα σας διδάξω, μοναχοί, την πρακτική κατάλληλη για το Νιμπάνα.
Ακούστε το... κ.λπ...
Και ποια είναι, μοναχοί, αυτή η πρακτική κατάλληλη για το Νιμπάνα;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει ότι το μάτι είναι μη-εαυτός, βλέπει ότι οι υλικές μορφές είναι μη-εαυτός, βλέπει ότι η οφθαλμική συνείδηση είναι μη-εαυτός, βλέπει ότι η οφθαλμική επαφή είναι μη-εαυτός, ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό βλέπει ως μη-εαυτό... κ.λπ...
βλέπει ότι ο νους είναι μη-εαυτός, βλέπει ότι τα νοητικά φαινόμενα είναι μη-εαυτός, βλέπει ότι η νοητική συνείδηση είναι μη-εαυτός, βλέπει ότι η νοητική επαφή είναι μη-εαυτός, ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό βλέπει ως μη-εαυτό.
Αυτή είναι, μοναχοί, η πρακτική κατάλληλη για το Νιμπάνα».
Τέταρτο.