3.
Η ομιλία για τον πρεσβύτερο μοναχό Άνανντα
1009.
Κάποτε ο σεβάσμιος Άναντα και ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμεναν στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πλησίασε τον σεβάσμιο Άναντα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Άναντα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον σεβάσμιο Άναντα:
«Πόσων, φίλε Άναντα, ιδιοτήτων με την εγκατάλειψη, πόσων ιδιοτήτων εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος, έτσι αυτή η γενιά έχει δηλωθεί από τον Ευλογημένο ως εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση;»
«Τεσσάρων, φίλε, ιδιοτήτων με την εγκατάλειψη, τεσσάρων ιδιοτήτων εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος, έτσι αυτή η γενιά έχει δηλωθεί από τον Ευλογημένο ως εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση.»
«Ποιων τεσσάρων; Με όποιου είδους δυσπιστία στον Βούδα προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, τέτοιου είδους δυσπιστία στον Βούδα δεν υπάρχει. Με όποιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, τέτοιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα υπάρχει - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'.
Με όποιου είδους δυσπιστία στη Διδασκαλία προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, τέτοιου είδους δυσπιστία στη Διδασκαλία δεν υπάρχει. Με όποιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στη Διδασκαλία προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, τέτοιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στη Διδασκαλία υπάρχει - 'Η Διδασκαλία είναι καλά διδαγμένη από τον Ευλογημένο... κ.λπ... κατανοητή ατομικά από τους νοήμονες'.
Με όποιου είδους δυσπιστία στην Κοινότητα προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, τέτοιου είδους δυσπιστία στην Κοινότητα δεν υπάρχει. Με όποιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, τέτοιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα υπάρχει - 'Η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί καλά... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο'.
Με όποιου είδους ανηθικότητα προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, τέτοιου είδους ανηθικότητα δεν υπάρχει. Με όποιου είδους ηθική αρεστή στους ευγενείς προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, τέτοιου είδους ηθική αρεστή στους ευγενείς υπάρχει, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσα στην αυτοσυγκέντρωση. Αυτών των τεσσάρων ιδιοτήτων με την εγκατάλειψη, αυτών των τεσσάρων ιδιοτήτων εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος, έτσι αυτή η γενιά έχει δηλωθεί από τον Ευλογημένο ως εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση.» Τρίτη.