7.
Η ομιλία για το ερώτημα σχετικά με το επίπεδο της μηδαμινότητας
338.
«'Επίπεδο της μηδαμινότητας, επίπεδο της μηδαμινότητας' λέγεται.
Ποιο άραγε είναι το επίπεδο της μηδαμινότητας;»
Σε μένα, φίλε, ήρθε αυτή η σκέψη:
«Εδώ ένας μοναχός, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της άπειρης συνείδησης, σκεπτόμενος 'δεν υπάρχει τίποτε', έχοντας επιτύχει το επίπεδο της μηδαμινότητας, διαμένει.
Αυτό ονομάζεται επίπεδο της μηδαμινότητας».
Έτσι εγώ λοιπόν, φίλοι, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της άπειρης συνείδησης, σκεπτόμενος 'δεν υπάρχει τίποτε', έχοντας επιτύχει το επίπεδο της μηδαμινότητας, διαμένω.
Σε μένα, φίλοι, ενώ διέμενα με αυτή τη διαμονή, αντιλήψεις και προσοχή συνοδευόμενες από το επίπεδο της άπειρης συνείδησης συνέβαιναν.
«Τότε, φίλοι, ο Ευλογημένος με πλησίασε με υπερφυσική δύναμη και είπε αυτό: 'Μογκαλλάνα, Μογκαλλάνα! Μην, βραχμάνε, αμελείς το επίπεδο της μηδαμινότητας, σταθεροποίησε τη συνείδηση στο επίπεδο της μηδαμινότητας, κάνε τη συνείδηση ενωμένη στο επίπεδο της μηδαμινότητας, συγκέντρωσε τη συνείδηση στο επίπεδο της μηδαμινότητας'. Έτσι εγώ λοιπόν, φίλοι, αργότερα, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της άπειρης συνείδησης, σκεπτόμενος 'δεν υπάρχει τίποτε', έχοντας επιτύχει το επίπεδο της μηδαμινότητας, διέμενα. Αυτό λοιπόν, φίλοι, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε... κ.λπ... 'έφτασε σε μεγάλη άμεση γνώση'». Έβδομη.