5.
Η ομιλία για το ερώτημα σχετικά με το επίπεδο του άπειρου χώρου
336.
«'Επίπεδο του άπειρου χώρου, επίπεδο του άπειρου χώρου' λέγεται.
Ποιο άραγε είναι το επίπεδο του άπειρου χώρου;»
Σε μένα, φίλε, ήρθε αυτή η σκέψη:
«Εδώ ένας μοναχός, με την πλήρη υπέρβαση των αντιλήψεων της υλικής μορφής, με την πάροδο των αντιλήψεων της αποστροφής, με τη μη προσοχή στις αντιλήψεις της ποικιλομορφίας, σκεπτόμενος 'άπειρος είναι ο χώρος', έχοντας επιτύχει το επίπεδο του άπειρου χώρου, διαμένει.
Αυτό ονομάζεται επίπεδο του άπειρου χώρου».
Έτσι εγώ λοιπόν, φίλοι, με την πλήρη υπέρβαση των αντιλήψεων της υλικής μορφής, με την πάροδο των αντιλήψεων της αποστροφής, με τη μη προσοχή στις αντιλήψεις της ποικιλομορφίας, σκεπτόμενος 'άπειρος είναι ο χώρος', έχοντας επιτύχει το επίπεδο του άπειρου χώρου, διαμένω.
Σε μένα, φίλοι, ενώ διέμενα με αυτή τη διαμονή, αντιλήψεις και προσοχή συνοδευόμενες από υλική μορφή συνέβαιναν.
«Τότε, φίλοι, ο Ευλογημένος με πλησίασε με υπερφυσική δύναμη και είπε αυτό: 'Μογκαλλάνα, Μογκαλλάνα! Μην, βραχμάνε, αμελείς το επίπεδο του άπειρου χώρου, σταθεροποίησε τη συνείδηση στο επίπεδο του άπειρου χώρου, κάνε τη συνείδηση ενωμένη στο επίπεδο του άπειρου χώρου, συγκέντρωσε τη συνείδηση στο επίπεδο του άπειρου χώρου'. Έτσι εγώ λοιπόν, φίλοι, αργότερα, με την πλήρη υπέρβαση των αντιλήψεων της υλικής μορφής, με την πάροδο των αντιλήψεων της αποστροφής, με τη μη προσοχή στις αντιλήψεις της ποικιλομορφίας, σκεπτόμενος 'άπειρος είναι ο χώρος', έχοντας επιτύχει το επίπεδο του άπειρου χώρου, διέμενα. Αυτό λοιπόν, φίλοι, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε... κ.λπ... 'έφτασε σε μεγάλη άμεση γνώση'». Πέμπτο.