9.
Η ομιλία για τον εσωτερικό μη-εαυτό του παρελθόντος και του μέλλοντος
9.
«Το μάτι, μοναχοί, είναι μη-εαυτός, παρελθόν και μέλλον·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στο παρελθόν μάτι·
δεν απολαμβάνει το μέλλον μάτι·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση του παρόντος ματιού.
Το αυτί είναι μη-εαυτός... κ.λπ...
η μύτη είναι μη-εαυτός... κ.λπ...
η γλώσσα είναι μη-εαυτός, παρελθούσα και μέλλουσα·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στην παρελθούσα γλώσσα·
δεν απολαμβάνει τη μέλλουσα γλώσσα·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της παρούσας γλώσσας.
Το σώμα είναι μη-εαυτός... κ.λπ...
ο νους είναι μη-εαυτός, παρελθών και μέλλων·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στον παρελθόντα νου·
δεν απολαμβάνει τον μέλλοντα νου·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση του παρόντος νου.»
Ένατη.