8.
Η ομιλία για την αιτία του εσωτερικού πόνου
141.
«Το μάτι, μοναχοί, είναι οδυνηρό.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση του ματιού, κι αυτή είναι οδυνηρή.
Το μάτι που έχει δημιουργηθεί από κάτι οδυνηρό, μοναχοί, πώς θα είναι ευτυχές; Κ.λπ...
η γλώσσα είναι οδυνηρή.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση της γλώσσας, κι αυτή είναι οδυνηρή.
Η γλώσσα που έχει δημιουργηθεί από κάτι οδυνηρό, μοναχοί, πώς θα είναι ευτυχής; Κ.λπ...
ο νους είναι οδυνηρός.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση του νου, κι αυτή είναι οδυνηρή.
Ο νους που έχει δημιουργηθεί από κάτι οδυνηρό, μοναχοί, πώς θα είναι ευτυχής;
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Όγδοη.