9.
Dutiyagiñjakāvasathasuttaṃ
1005.
Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca -
‘‘asoko nāma, bhante, bhikkhu kālaṅkato;
tassa kā gati, ko abhisamparāyo?
Asokā nāma, bhante, bhikkhunī kālaṅkatā...pe...
asoko nāma, bhante, upāsako kālaṅkato...pe...
asokā nāma, bhante, upāsikā kālaṅkatā;
tassā kā gati, ko abhisamparāyo’’ti?
‘‘Asoko, ānanda, bhikkhu kālaṅkato āsavānaṃ khayā anāsavaṃ cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja vihāsi...pe...
‘‘Ayaṃ kho so, ānanda, dhammādāso dhammapariyāyo; yena samannāgato ariyasāvako ākaṅkhamāno attanāva attānaṃ byākareyya - ‘khīṇanirayomhi khīṇatiracchānayoni khīṇapettivisayo khīṇāpāyaduggativinipāto, sotāpannohamasmi avinipātadhammo niyato sambodhiparāyaṇo’’’ti. Navamaṃ.