5.
Maṅgalasuttaṃ
1.
Evaṃ me sutaṃ -
ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami;
upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi.
Ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi -
Ākaṅkhamānā sotthānaṃ, brūhi maṅgalamuttamaṃ’’.
Pūjā ca pūjaneyyānaṃ, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Attasammāpaṇidhi ca, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Subhāsitā ca yā vācā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Anākulā ca kammantā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Anavajjāni kammāni, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Appamādo ca dhammesu, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Kālena dhammassavanaṃ, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Kālena dhammasākacchā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Nibbānasacchikiriyā ca, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Asokaṃ virajaṃ khemaṃ, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
Sabbattha sotthiṃ gacchanti, taṃ tesaṃ maṅgalamuttama’’nti.
Maṅgalasuttaṃ niṭṭhitaṃ.