3.
Dutiyaaparihānasuttaṃ
33.
‘‘Imaṃ, bhikkhave, rattiṃ aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yenāhaṃ tenupasaṅkami;
upasaṅkamitvā maṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi.
Ekamantaṃ ṭhitā kho, bhikkhave, sā devatā maṃ etadavoca -
‘chayime, bhante, dhammā bhikkhuno aparihānāya saṃvattanti.
Katame cha?
Satthugāravatā, dhammagāravatā, saṅghagāravatā, sikkhāgāravatā, hirigāravatā, ottappagāravatā -
ime kho, bhante, cha dhammā bhikkhuno aparihānāya saṃvattantī’ti.
Idamavoca, bhikkhave, sā devatā.
Idaṃ vatvā maṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā tatthevantaradhāyī’’ti.
‘‘Satthugaru dhammagaru, saṅghe ca tibbagāravo;
Hiriottappasampanno, sappatisso sagāravo;
Abhabbo parihānāya, nibbānasseva santike’’ti. tatiyaṃ;