2-10.
Rūpādisuttanavakaṃ
199.
Sāvatthiyaṃ viharati...pe...
‘‘taṃ kiṃ maññasi, rāhula, rūpā niccā vā aniccā vā’’ti?
‘‘Aniccā, bhante’’...pe...
saddā...
gandhā...
rasā...
phoṭṭhabbā...
dhammā...
‘‘Cakkhuviññāṇaṃ...pe... sotaviññāṇaṃ... ghānaviññāṇaṃ... jivhāviññāṇaṃ... kāyaviññāṇaṃ... manoviññāṇaṃ...
‘‘Cakkhusamphasso...pe... sotasamphasso... ghānasamphasso... jivhāsamphasso... kāyasamphasso... manosamphasso...
‘‘Cakkhusamphassajā vedanā...pe... sotasamphassajā vedanā... ghānasamphassajā vedanā... jivhāsamphassajā vedanā... kāyasamphassajā vedanā... manosamphassajā vedanā...
‘‘Rūpasaññā...pe... saddasaññā... gandhasaññā... rasasaññā... phoṭṭhabbasaññā... dhammasaññā...
‘‘Rūpasañcetanā...pe... saddasañcetanā... gandhasañcetanā... rasasañcetanā... phoṭṭhabbasañcetanā... dhammasañcetanā...
‘‘Rūpataṇhā ...pe... saddataṇhā... gandhataṇhā... rasataṇhā... phoṭṭhabbataṇhā... dhammataṇhā...
‘‘Pathavīdhātu...pe... āpodhātu... tejodhātu... vāyodhātu... ākāsadhātu ... viññāṇadhātu...
‘‘Rūpaṃ ...pe... vedanā... saññā... saṅkhārā... viññāṇaṃ niccaṃ vā aniccaṃ vā’’ti? Aniccaṃ, bhante...pe... evaṃ passaṃ rāhula...pe... nāparaṃ itthattāyāti pajānātīti. Dasamaṃ.