10-12.
Bāhirāniccachandādisuttaṃ
177-179.
‘‘Yaṃ, bhikkhave, aniccaṃ, tatra vo chando pahātabbo, rāgo pahātabbo, chandarāgo pahātabbo.
Kiñca, bhikkhave, aniccaṃ?
Rūpā, bhikkhave, aniccā;
tatra vo chando pahātabbo, rāgo pahātabbo, chandarāgo pahātabbo.
Saddā aniccā;
tatra vo chando pahātabbo, rāgo pahātabbo, chandarāgo pahātabbo.
Gandhā aniccā;
tatra vo chando pahātabbo, rāgo pahātabbo, chandarāgo pahātabbo.
Rasā aniccā;
tatra vo chando pahātabbo, rāgo pahātabbo, chandarāgo pahātabbo.
Phoṭṭhabbā aniccā;
tatra vo chando pahātabbo, rāgo pahātabbo, chandarāgo pahātabbo.
Dhammā aniccā;
tatra vo chando pahātabbo, rāgo pahātabbo, chandarāgo pahātabbo.
Yaṃ, bhikkhave, aniccaṃ tatra vo chando pahātabbo, rāgo pahātabbo, chandarāgo pahātabbo’’ti.