11.
Siṅgālasuttaṃ
233.
Sāvatthiyaṃ viharati...pe...
‘‘assuttha no tumhe, bhikkhave, rattiyā paccūsasamayaṃ jarasiṅgālassa vassamānassā’’ti?
‘‘Evaṃ, bhante’’.
‘‘Eso kho, bhikkhave, jarasiṅgālo ukkaṇḍakena nāma rogajātena phuṭṭho.
So yena yena icchati tena tena gacchati;
yattha yattha icchati tattha tattha tiṭṭhati;
yattha yattha icchati tattha tattha nisīdati;
yattha yattha icchati tattha tattha nipajjati;
sītakopi naṃ vāto upavāyati.
Sādhu khvassa, bhikkhave, yaṃ idhekacco sakyaputtiyapaṭiñño evarūpampi attabhāvapaṭilābhaṃ paṭisaṃvediyetha.
Tasmātiha, bhikkhave, evaṃ sikkhitabbaṃ -
‘appamattā viharissāmā’ti.
Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabba’’nti.
Ekādasamaṃ.