3.
Devahitasuttaṃ
199.
Sāvatthinidānaṃ.
Tena kho pana samayena bhagavā vātehābādhiko hoti;
āyasmā ca upavāṇo bhagavato upaṭṭhāko hoti.
Atha kho bhagavā āyasmantaṃ upavāṇaṃ āmantesi -
‘‘iṅgha me tvaṃ, upavāṇa, uṇhodakaṃ jānāhī’’ti.
‘‘Evaṃ, bhante’’ti kho āyasmā upavāṇo bhagavato paṭissutvā nivāsetvā pattacīvaramādāya yena devahitassa brāhmaṇassa nivesanaṃ tenupasaṅkami;
upasaṅkamitvā tuṇhībhūto ekamantaṃ aṭṭhāsi.
Addasā kho devahito brāhmaṇo āyasmantaṃ upavāṇaṃ tuṇhībhūtaṃ ekamantaṃ ṭhitaṃ.
Disvāna āyasmantaṃ upavāṇaṃ gāthāya ajjhabhāsi -
Kiṃ patthayāno kiṃ esaṃ, kiṃ nu yācitumāgato’’ti.
Sace uṇhodakaṃ atthi, munino dehi brāhmaṇa.
Apacito apaceyyānaṃ, tassa icchāmi hātave’’ti.
Atha kho devahito brāhmaṇo uṇhodakassa kājaṃ purisena gāhāpetvā phāṇitassa ca puṭaṃ āyasmato upavāṇassa pādāsi. Atha kho āyasmā upavāṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ uṇhodakena nhāpetvā uṇhodakena phāṇitaṃ āloletvā bhagavato pādāsi. Atha kho bhagavato ābādho paṭippassambhi.
Atha kho devahito brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho devahito brāhmaṇo bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi -
Kathañhi yajamānassa, kathaṃ ijjhati dakkhiṇā’’ti.
Atho jātikkhayaṃ patto, abhiññāvosito muni.
Evañhi yajamānassa, evaṃ ijjhati dakkhiṇā’’ti.
Evaṃ vutte, devahito brāhmaṇo bhagavantaṃ etadavoca - ‘‘abhikkantaṃ bho gotama...pe... upāsakaṃ maṃ bhavaṃ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gata’’nti.