9.
Turūbrahmasuttaṃ
180.
Sāvatthinidānaṃ.
Tena kho pana samayena kokāliko bhikkhu ābādhiko hoti dukkhito bāḷhagilāno.
Atha kho turū paccekabrahmā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yena kokāliko bhikkhu tenupasaṅkami;
upasaṅkamitvā vehāsaṃ ṭhito kokālikaṃ bhikkhuṃ etadavoca -
‘‘pasādehi, kokālika, sāriputtamoggallānesu cittaṃ.
Pesalā sāriputtamoggallānā’’ti.
‘‘Kosi tvaṃ, āvuso’’ti?
‘‘Ahaṃ turū paccekabrahmā’’ti.
‘‘Nanu tvaṃ, āvuso, bhagavatā anāgāmī byākato, atha kiñcarahi idhāgato?
Passa, yāvañca te idaṃ aparaddha’’nti.
Yāya chindati attānaṃ, bālo dubbhāsitaṃ bhaṇaṃ.
Taṃ vā nindati yo pasaṃsiyo;
Vicināti mukhena so kaliṃ,
Kalinā tena sukhaṃ na vindati.
Yo akkhesu dhanaparājayo;
Sabbassāpi sahāpi attanā,
Ayameva mahantataro kali;
Yo sugatesu manaṃ padosaye.
Chattiṃsati pañca ca abbudāni;
Yamariyagarahī nirayaṃ upeti,
Vācaṃ manañca paṇidhāya pāpaka’’nti.