11.
Tasināsuttaṃ
171.
‘‘Tisso imā, bhikkhave, tasinā.
Katamā tisso?
Kāmatasinā, bhavatasinā, vibhavatasinā.
Imāsaṃ kho, bhikkhave, tissannaṃ tasinānaṃ abhiññāya pariññāya parikkhayāya pahānāya...pe...
rāgavinayapariyosānaṃ dosavinayapariyosānaṃ mohavinayapariyosānaṃ...pe...
amatogadhaṃ amataparāyanaṃ amatapariyosānaṃ...pe...
nibbānaninnaṃ nibbānapoṇaṃ nibbānapabbhāraṃ.
Imāsaṃ kho, bhikkhave, tissannaṃ tasinānaṃ abhiññāya pariññāya parikkhayāya pahānāya...pe...
ayaṃ ariyo aṭṭhaṅgiko maggo bhāvetabbo’’ti.
Ekādasamaṃ.