4.
Arahantasuttaṃ
76.
Sāvatthinidānaṃ.
‘‘Rūpaṃ, bhikkhave, aniccaṃ.
Yadaniccaṃ taṃ dukkhaṃ;
yaṃ dukkhaṃ tadanattā;
yadanattā taṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ.
Vedanā...
saññā...
saṅkhārā...
viññāṇaṃ aniccaṃ.
Yadaniccaṃ taṃ dukkhaṃ;
yaṃ dukkhaṃ tadanattā;
yadanattā taṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ’’.
‘‘Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako rūpasmimpi nibbindati, vedanāyapi... saññāyapi... saṅkhāresupi... viññāṇasmimpi nibbindati. Nibbindaṃ virajjati; virāgā vimuccati. Vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti. ‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānāti. Yāvatā, bhikkhave, sattāvāsā, yāvatā bhavaggaṃ, ete aggā, ete seṭṭhā lokasmiṃ yadidaṃ arahanto’’ti.
Idamavoca bhagavā. Idaṃ vatvāna sugato athāparaṃ etadavoca satthā -
Asmimāno samucchinno, mohajālaṃ padālitaṃ.
Loke anupalittā te, brahmabhūtā anāsavā.
Pasaṃsiyā sappurisā, puttā buddhassa orasā.
Anuvicaranti mahāvīrā, pahīnabhayabheravā.
Ete kho seṭṭhā lokasmiṃ, taṇhā tesaṃ na vijjati.
Yo sāro brahmacariyassa, tasmiṃ aparapaccayā.
Dantabhūmimanuppattā, te loke vijitāvino.
Nadanti te sīhanādaṃ, buddhā loke anuttarā’’ti. catutthaṃ;