33.
Parāyanasuttaṃ
409.
‘‘Parāyanañca vo, bhikkhave, desessāmi parāyanagāmiñca maggaṃ.
Taṃ suṇātha.
Katamañca, bhikkhave, parāyanaṃ?
Yo, bhikkhave, rāgakkhayo dosakkhayo mohakkhayo -
idaṃ vuccati, bhikkhave, parāyanaṃ.
Katamo ca, bhikkhave, parāyanagāmī maggo?
Kāyagatāsati.
Ayaṃ vuccati, bhikkhave, parāyanagāmimaggo.
Iti kho, bhikkhave, desitaṃ vo mayā parāyanaṃ, desito parāyanagāmimaggo.
Yaṃ, bhikkhave, satthārā karaṇīyaṃ sāvakānaṃ hitesinā anukampakena anukampaṃ upādāya, kataṃ vo taṃ mayā.
Etāni, bhikkhave, rukkhamūlāni, etāni suññāgārāni.
Jhāyatha, bhikkhave, mā pamādattha;
mā pacchā vippaṭisārino ahuvattha.
Ayaṃ vo amhākaṃ anusāsanī’’ti..
Tettiṃsatimaṃ.