6.
Kāmaguṇasuttaṃ
177.
‘‘Pañcime, bhikkhave, kāmaguṇā.
Katame pañca?
Cakkhuviññeyyā rūpā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṃhitā rajanīyā, sotaviññeyyā saddā...pe...
ghānaviññeyyā gandhā...pe...
jivhāviññeyyā rasā...pe...
kāyaviññeyyā phoṭṭhabbā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṃhitā rajanīyā -
ime kho, bhikkhave, pañca kāmaguṇā.
Imesaṃ kho, bhikkhave, pañcannaṃ kāmaguṇānaṃ abhiññāya pariññāya parikkhayāya pahānāya...pe...
ayaṃ ariyo aṭṭhaṅgiko maggo bhāvetabbo’’ti.
Chaṭṭhaṃ.