7.
Vasalasuttaṃ
Evaṃ me sutaṃ - ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi. Tena kho pana samayena aggikabhāradvājassa brāhmaṇassa nivesane aggi pajjalito hoti āhuti paggahitā. Atha kho bhagavā sāvatthiyaṃ sapadānaṃ piṇḍāya caramāno yena aggikabhāradvājassa brāhmaṇassa nivesanaṃ tenupasaṅkami.
Addasā kho aggikabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṃ dūratova āgacchantaṃ. Disvāna bhagavantaṃ etadavoca - ‘‘tatreva, muṇḍaka; tatreva, samaṇaka; tatreva, vasalaka tiṭṭhāhī’’ti.
Evaṃ vutte, bhagavā aggikabhāradvājaṃ brāhmaṇaṃ etadavoca - ‘‘jānāsi pana tvaṃ, brāhmaṇa, vasalaṃ vā vasalakaraṇe vā dhamme’’ti? ‘‘Na khvāhaṃ, bho gotama, jānāmi vasalaṃ vā vasalakaraṇe vā dhamme; sādhu me bhavaṃ gotamo tathā dhammaṃ desetu, yathāhaṃ jāneyyaṃ vasalaṃ vā vasalakaraṇe vā dhamme’’ti. ‘‘Tena hi, brāhmaṇa, suṇāhi, sādhukaṃ manasi karohi; bhāsissāmī’’ti. ‘‘Evaṃ, bho’’ti kho aggikabhāradvājo brāhmaṇo bhagavato paccassosi. Bhagavā etadavoca -
116.
Vipannadiṭṭhi māyāvī, taṃ jaññā vasalo iti.
117.
Yassa pāṇe dayā natthi, taṃ jaññā vasalo iti.
118.
Niggāhako samaññāto, taṃ jaññā vasalo iti.
119.
Theyyā adinnamādeti, taṃ jaññā vasalo iti.
120.
Na hi te iṇamatthīti, taṃ jaññā vasalo iti.
121.
Hantvā kiñcikkhamādeti, taṃ jaññā vasalo iti.
122.
Sakkhipuṭṭho musā brūti, taṃ jaññā vasalo iti.
123.
Sāhasā sampiyena vā, taṃ jaññā vasalo iti.
124.
Pahu santo na bharati, taṃ jaññā vasalo iti.
125.
Hanti roseti vācāya, taṃ jaññā vasalo iti.
126.
Paṭicchannena manteti, taṃ jaññā vasalo iti.
127.
Yo paṭicchannakammanto, taṃ jaññā vasalo iti.
128.
Āgataṃ nappaṭipūjeti, taṃ jaññā vasalo iti.
129.
Musāvādena vañceti, taṃ jaññā vasalo iti.
130.
Roseti vācā na ca deti, taṃ jaññā vasalo iti.
131.
Kiñcikkhaṃ nijigīsāno, taṃ jaññā vasalo iti.
132.
Nihīno sena mānena, taṃ jaññā vasalo iti.
133.
Ahiriko anottappī, taṃ jaññā vasalo iti.
134.
Paribbājaṃ gahaṭṭhaṃ vā, taṃ jaññā vasalo iti.
135.
Coro sabrahmake loke, eso kho vasalādhamo.
136.
Na jaccā vasalo hoti, na jaccā hoti brāhmaṇo;
Kammunā vasalo hoti, kammunā hoti brāhmaṇo.
137.
Caṇḍālaputto sopāko, mātaṅgo iti vissuto.
138.
Āgacchuṃ tassupaṭṭhānaṃ, khattiyā brāhmaṇā bahū.
139.
Kāmarāgaṃ virājetvā, brahmalokūpago ahu;
Na naṃ jāti nivāresi, brahmalokūpapattiyā.
140.
Te ca pāpesu kammesu, abhiṇhamupadissare.
141.
Na ne jāti nivāreti, duggatyā garahāya vā.
142.
Kammunā vasalo hoti, kammunā hoti brāhmaṇo’’ti.
Evaṃ vutte, aggikabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṃ etadavoca - ‘‘abhikkantaṃ, bho gotama...pe... upāsakaṃ maṃ bhavaṃ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gata’’nti.
Vasalasuttaṃ sattamaṃ niṭṭhitaṃ.