9.
Ajjhattānattātītānāgatasuttaṃ
9.
‘‘Cakkhuṃ, bhikkhave, anattā atītānāgataṃ;
ko pana vādo paccuppannassa!
Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṃ cakkhusmiṃ anapekkho hoti;
anāgataṃ cakkhuṃ nābhinandati;
paccuppannassa cakkhussa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.
Sotaṃ anattā...pe...
ghānaṃ anattā...pe...
jivhā anattā atītānāgatā;
ko pana vādo paccuppannāya!
Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītāya jivhāya anapekkho hoti;
anāgataṃ jivhaṃ nābhinandati;
paccuppannāya jivhāya nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.
Kāyo anattā...pe...
mano anattā atītānāgato;
ko pana vādo paccuppannassa!
Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṃ manasmiṃ anapekkho hoti;
anāgataṃ manaṃ nābhinandati;
paccuppannassa manassa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī’’ti.
Navamaṃ.